← 9 | ← Overview | Leviticus | 11 →

Chapter 10

The Sin of Nadab and Abihu

1

Now Aaron’s sons Nadab and Abihu took their censers, put fire in them and added incense -, and offered unauthorized fire before [[YHWH|the LORD]], contrary to His command -.

אַ֠הֲרֹן בְנֵֽי־ נָדָ֨ב וַאֲבִיה֜וּא אִ֣ישׁ וַיִּקְח֣וּ מַחְתָּת֗וֹ וַיִּתְּנ֤וּ אֵ֔שׁ בָהֵן֙ וַיָּשִׂ֥ימוּ קְטֹ֑רֶת עָלֶ֖יהָ וַיַּקְרִ֜בוּ זָרָ֔ה אֵ֣שׁ לִפְנֵ֤י יְהוָה֙ אֲשֶׁ֧ר לֹ֦א צִוָּ֖ה אֹתָֽם׃ ’a·hă·rōn ḇə·nê- nā·ḏāḇ wa·’ă·ḇî·hū ’îš way·yiq·ḥū maḥ·tā·ṯōw way·yit·tə·nū ’êš ḇā·hên way·yā·śî·mū qə·ṭō·reṯ ‘ā·le·hā way·yaq·ri·ḇū zā·rāh ’êš lip̄·nê Yah·weh ’ă·šer lō ṣiw·wāh ’ō·ṯāmWLC · 1

Καὶ λαβόντες οἱ δύο υἱοὶ Ἀαρὼν Ναδὰβ καὶ Ἀβιοὺδ τὸ πυρεῖον αὐτοῦ ἐπέθηκαν ἐπ’ αὐτὸ πῦρ καὶ ἐπέβαλον ἐπ’ αὐτὸ θυμίαμα, καὶ προσήνεγκαν ἔναντι κυρίου πῦρ ἀλλότριον ὃ οὐ προσέταξεν Κύριος αὐτοῖς. — LXX Swete · 1

2

So fire came out from the presence of [[YHWH|the LORD]] and consumed them, and they died in the presence of [[YHWH|the LORD]].

אֵ֛שׁ וַתֵּ֥צֵא מִלִּפְנֵ֥י יְהוָ֖ה וַתֹּ֣אכַל אוֹתָ֑ם וַיָּמֻ֖תוּ לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃ ’êš wat·tê·ṣê mil·lip̄·nê Yah·weh wat·tō·ḵal ’ō·w·ṯām way·yā·mu·ṯū lip̄·nê Yah·wehWLC · 2

καὶ ἐξῆλθεν πῦρ παρὰ κυρίου καὶ κατέφαγεν αὐτούς, καὶ ἀπέθανον ἔναντι Κυρίου. — LXX Swete · 2

3

Then Moses said to Aaron, “This is what [[YHWH|the LORD]] meant when He said: ‘To those who come near Me I will show My holiness, and in the sight of all the people I will reveal My glory.’” But Aaron remained silent.

מֹשֶׁ֜ה וַיֹּ֨אמֶר אֶֽל־ אַהֲרֹ֗ן הוּא֩ אֲשֶׁר־ יְהוָ֤ה׀ דִּבֶּ֨ר לֵאמֹר֙ בִּקְרֹבַ֣י אֶקָּדֵ֔שׁ וְעַל־ פְּנֵ֥י כָל־ הָעָ֖ם אֶכָּבֵ֑ד אַהֲרֹֽן׃ וַיִּדֹּ֖ם mō·šeh way·yō·mer ’el- ’a·hă·rōn hū ’ă·šer- Yah·weh dib·ber lê·mōr biq·rō·ḇay ’eq·qā·ḏêš wə·‘al- pə·nê ḵāl hā·‘ām ’ek·kā·ḇêḏ ’a·hă·rōn way·yid·dōmWLC · 3

καὶ εἶπεν Μωυσῆς πρὸς Ἀαρων Τοῦτό ἐστιν ὃ εἶπεν κύριος λέγων Ἐν τοῖς ἐγγίζουσίν μοι ἁ σομαι, καὶ ἐν πάσῃ συναγωγῇ δοξασθήσομαι· καὶ κατενύχ — LXX Swete · 3

4

Moses summoned Mishael and Elzaphan, sons of Aaron’s uncle Uzziel, and said to them, “Come here; carry the bodies of your cousins outside the camp, away from the front of the sanctuary…”

מֹשֶׁ֗ה וַיִּקְרָ֣א אֶל־ מִֽישָׁאֵל֙ וְאֶ֣ל אֶלְצָפָ֔ן בְּנֵ֥י אַהֲרֹ֑ן דֹּ֣ד עֻזִּיאֵ֖ל וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֗ם קִ֠רְב֞וּ שְׂא֤וּ אֶת־ אֲחֵיכֶם֙ מֵאֵ֣ת מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶֽה׃ פְּנֵי־ הַקֹּ֔דֶשׁ אֶל־ mō·šeh way·yiq·rā ’el- mî·šā·’êl wə·’el ’el·ṣā·p̄ān bə·nê ’a·hă·rōn dōḏ ‘uz·zî·’êl way·yō·mer ’ă·lê·hem qir·ḇū śə·’ū ’eṯ- ’ă·ḥê·ḵem mê·’êṯ mi·ḥūṣ lam·ma·ḥă·neh pə·nê- haq·qō·ḏeš ’el-WLC · 4

καὶ ἐκάλεσεν Μωυσῆς τὸν Μισαδαὶ καὶ τὸν Ἐλισαφάν, υἱοὺς υἱοὺς τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ πατρὸς Ἀαρών, καὶ εἶπεν αὐτοῖς Ηροσέλθατε καὶ ἄρατε τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν ἐκ προσώπου τῶν ἁγίων ἔξω τῆς παρεμβολῆς. — LXX Swete · 4

5

So they came forward and carried them, still in their tunics,… outside the camp, as Moses had directed.

וַֽיִּקְרְב֗וּ וַיִּשָּׂאֻם֙ בְּכֻתֳּנֹתָ֔ם אֶל־ מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶ֑ה כַּאֲשֶׁ֖ר מֹשֶֽׁה׃ דִּבֶּ֥ר way·yiq·rə·ḇū way·yiś·śā·’um bə·ḵut·to·nō·ṯām ’el- mi·ḥūṣ lam·ma·ḥă·neh ka·’ă·šer mō·šeh dib·berWLC · 5

καὶ προσῆλθον καὶ ἦραν ἐν τοῖς χιτῶσιν αὐτῶν ἔξω παρεμβολῆς, ὃν τρόπον εἶπεν Μωυσῆς. — LXX Swete · 5

6

Then Moses said to Aaron and his sons Eleazar and Ithamar, “Do not let your hair become disheveled and do not tear your garments, or else you will die, and [[YHWH|the LORD]] will be angry with the whole congregation. But your brothers, the whole house of Israel, may mourn [on account of] the fire that [[YHWH|the LORD]] has ignited.

מֹשֶׁ֣ה וַיֹּ֣אמֶר אֶֽל־ אַהֲרֹ֡ן בָּנָ֜יו וּלְאֶלְעָזָר֩ וּלְאִֽיתָמָ֨ר׀ אַל־ רָֽאשֵׁיכֶ֥ם תִּפְרָ֣עוּ׀ לֹֽא־ תִפְרֹ֙מוּ֙ וּבִגְדֵיכֶ֤ם וְלֹ֣א תָמֻ֔תוּ יִקְצֹ֑ף וְעַ֥ל כָּל־ הָעֵדָ֖ה וַאֲחֵיכֶם֙ כָּל־ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל יִבְכּוּ֙ אֶת־ הַשְּׂרֵפָ֔ה אֲשֶׁ֖ר יְהוָֽה׃ שָׂרַ֥ף mō·šeh way·yō·mer ’el- ’a·hă·rōn bā·nāw ū·lə·’el·‘ā·zār ū·lə·’î·ṯā·mār ’al- rā·šê·ḵem tip̄·rā·‘ū lō- ṯip̄·rō·mū ū·ḇiḡ·ḏê·ḵem wə·lō ṯā·mu·ṯū yiq·ṣōp̄ wə·‘al kāl- hā·‘ê·ḏāh wa·’ă·ḥê·ḵem kāl- bêṯ yiś·rā·’êl yiḇ·kū ’eṯ- haś·śə·rê·p̄āh ’ă·šer Yah·weh śā·rap̄WLC · 6

καὶ εἶπεν Μώσης πρὸς Ἀαρὼν καὶ Ἐλεαζὰρ καὶ Ἰθαμὰρ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ τοὺς καταλελιμμένους Τὴν κεφαλὴν ὑμῶν οὐκ ἀποκιδαρώσετε καὶ τὰ ἱμάτια ὑμῶν οὐ, ἵνα μὴ ἀποθάνητε καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν συναγωγὴν ἔσται οἱ ἀδελφοὶ ὑμῶν πᾶς ὁ οἶκος Ἰσραὴλ κλαύσονται τὸν ἐνπυρικαι σμὸν ὃν ἐνεπυρίσθησαν ὑπὸ κυρίου. — LXX Swete · 6

7

You shall not go outside the entrance to the Tent of Meeting, or you will die, for [[YHWH|the LORD]]’s anointing oil is on you.” So they did as Moses instructed.

לֹ֤א תֵֽצְאוּ֙ וּמִפֶּתַח֩ אֹ֨הֶל מוֹעֵ֜ד פֶּן־ תָּמֻ֔תוּ כִּי־ יְהוָ֖ה מִשְׁחַ֥ת שֶׁ֛מֶן עֲלֵיכֶ֑ם וַֽיַּעֲשׂ֖וּ מֹשֶֽׁה׃פ כִּדְבַ֥ר lō ṯê·ṣə·’ū ū·mip·pe·ṯaḥ ’ō·hel mō·w·‘êḏ pen- tā·mu·ṯū kî- Yah·weh miš·ḥaṯ še·men ‘ă·lê·ḵem way·ya·‘ă·śū mō·šeh kiḏ·ḇarWLC · 7

καὶ ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου οὐκ ἐξελεύσεσθε, ἵνα μὴ ἀποθάνητε· τὸ γὰρ ἔλαιον τῆς χρίσεως τὸ παρὰ κυρίου ἐφ’ ὑμῖν. καὶ ἐποίησαν κατὰ τὸ ῥῆμα Μωσῆ. — LXX Swete · 7

Restrictions for Priests

8

Then [[YHWH|the LORD]] said to Aaron…,

יְהוָ֔ה וַיְדַבֵּ֣ר אֶֽל־ אַהֲרֹ֖ן לֵאמֹֽר׃ Yah·weh way·ḏab·bêr ’el- ’a·hă·rōn lê·mōrWLC · 8

Καὶ ἐλάλησεν Κὐριος τῷ Ἀαρὼν λέγων — LXX Swete · 8

9

“You and your sons… are not to drink wine or strong drink when you enter… the Tent of Meeting, or else you will die; this is a permanent statute for the generations to come.

אַתָּ֣ה׀ וּבָנֶ֣יךָ אִתָּ֗ךְ אַל־ תֵּ֣שְׁתְּ׀ יַ֣יִן וְשֵׁכָ֞ר בְּבֹאֲכֶ֛ם אֶל־ אֹ֥הֶל מוֹעֵ֖ד וְלֹ֣א תָמֻ֑תוּ עוֹלָ֖ם חֻקַּ֥ת לְדֹרֹתֵיכֶֽם׃ ’at·tāh ū·ḇā·ne·ḵā ’it·tāḵ ’al- tê·šət ya·yin wə·šê·ḵār bə·ḇō·’ă·ḵem ’el- ’ō·hel mō·w·‘êḏ wə·lō ṯā·mu·ṯū ‘ō·w·lām ḥuq·qaṯ lə·ḏō·rō·ṯê·ḵemWLC · 9

Οἶνον καὶ οὐ πίεσθε, σὺ καἰ οἱ υἱοί σου μετὰ σοῦ, ἡνίκα ἀν’ εἰσπορεύησθε εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, ἢ προσπορευομένων ὑμῶν πρὸς τὸ θυσιαστήριον, καὶ οὐ μὴ ἀποθάνητε· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν· — LXX Swete · 9

10

You must distinguish between the holy… and the common, between the clean and the unclean…,

וּֽלֲהַבְדִּ֔יל בֵּ֥ין הַקֹּ֖דֶשׁ וּבֵ֣ין הַחֹ֑ל וּבֵ֥ין הַטָּהֽוֹר׃ הַטָּמֵ֖א וּבֵ֥ין ū·lă·haḇ·dîl bên haq·qō·ḏeš ū·ḇên ha·ḥōl ū·ḇên haṭ·ṭā·hō·wr haṭ·ṭā·mê ū·ḇênWLC · 10

διαστεῖλαι ἀνὰ μέσον τῶν ἁγίων καὶ τῶν βεβήλων, καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ἀκαθάρτων καὶ τῶν καθαρῶν. — LXX Swete · 10

11

so that you may teach the Israelites… all the statutes that [[YHWH|the LORD]] has given them through Moses.”

וּלְהוֹרֹ֖ת אֶת־ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אֵ֚ת כָּל־ הַ֣חֻקִּ֔ים אֲשֶׁ֨ר יְהוָ֛ה דִּבֶּ֧ר אֲלֵיהֶ֖ם בְּיַד־ מֹשֶֽׁה׃פ ū·lə·hō·w·rōṯ ’eṯ- bə·nê yiś·rā·’êl ’êṯ kāl- ha·ḥuq·qîm ’ă·šer Yah·weh dib·ber ’ă·lê·hem bə·yaḏ- mō·šehWLC · 11

καὶ συμβιβάσεις τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ πάντα τὰ νόμιμα ἃ ἐλάλησεν κύριος πρὸς αὐτοὺς διὰ χειρὸς Μωσῆ. — LXX Swete · 11

12

And Moses said to Aaron… and his remaining sons, Eleazar… and Ithamar, “Take the grain offering that remains from the food offerings to [[YHWH|the LORD]] and eat it without leaven beside the altar, because it [is] most holy.

מֹשֶׁ֜ה וַיְדַבֵּ֨ר אֶֽל־ אַהֲרֹ֗ן וְאֶ֣ל הַנּֽוֹתָרִים֒ בָּנָיו֮ אֶ֠לְעָזָר וְאֶל־ אִ֨יתָמָ֥ר׀ קְח֣וּ אֶת־ הַמִּנְחָ֗ה הַנּוֹתֶ֙רֶת֙ מֵאִשֵּׁ֣י יְהוָ֔ה וְאִכְל֥וּהָ מַצּ֖וֹת אֵ֣צֶל הַמִּזְבֵּ֑חַ כִּ֛י הִֽוא׃ קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִׁ֖ים mō·šeh way·ḏab·bêr ’el- ’a·hă·rōn wə·’el han·nō·w·ṯā·rîm bā·nāw ’el·‘ā·zār wə·’el- ’î·ṯā·mār qə·ḥū ’eṯ- ham·min·ḥāh han·nō·w·ṯe·reṯ mê·’iš·šê Yah·weh wə·’iḵ·lū·hā maṣ·ṣō·wṯ ’ê·ṣel ham·miz·bê·aḥ kî hî qō·ḏeš qā·ḏā·šîmWLC · 12

Καὶ εἶπεν Μωυσῆς πρὸς Ἀαρὼν καὶ πρὸς Ἐλεαζὰρ καὶ Ἰθαμὰρ τοὺς υἱοὺς Ἀαρὼν τοὺς καταλειφθέντας Λάβετε τὴν θυσίαν τὴν καταλειφθεῖσαν ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου, καὶ φάγεσθε ἄζυμα παρὰ τὸ θυσιαστήριον· ἅγια ἁγίων ἐστίν. — LXX Swete · 12

13

You shall eat it in a holy place, because it is your share… and your sons’ share of the food offerings to [[YHWH|the LORD]]; for this is what I have been commanded.

וַאֲכַלְתֶּ֤ם אֹתָהּ֙ קָדֹ֔שׁ בְּמָק֣וֹם כִּ֣י הִ֔וא חָקְךָ֤ וְחָק־ בָּנֶ֙יךָ֙ מֵאִשֵּׁ֖י יְהוָ֑ה כִּי־ כֵ֖ן צֻוֵּֽיתִי׃ wa·’ă·ḵal·tem ’ō·ṯāh qā·ḏōš bə·mā·qō·wm kî hî ḥā·qə·ḵā wə·ḥāq- bā·ne·ḵā mê·’iš·šê Yah·weh kî- ḵên ṣuw·wê·ṯîWLC · 13

καὶ φάγεσθε αὐτὴν ἐν τόπῳ ἁγίῳ· νόμιμον αἰώνιον γάρ σοί ἐστιν καὶ νόμιμον τοῖς υἱοῖς σου τοῦτο ἀπὸ τῶν καρ πωμάτων κυρίου· οὕτω γὰρ ἐντέταλταί μοι. — LXX Swete · 13

14

And you and your sons and daughters… may eat the breast of the wave offering and the thigh of the contribution in a ceremonially clean place, because these portions… have been assigned to you and your children vvv from the peace offerings of the sons of Israel.

וְאֵת֩ אַתָּ֕ה וּבָנֶ֥יךָ וּבְנֹתֶ֖יךָ אִתָּ֑ךְ תֹּֽאכְלוּ֙ חֲזֵ֨ה הַתְּנוּפָ֜ה וְאֵ֣ת׀ שׁ֣וֹק הַתְּרוּמָ֗ה טָה֔וֹר בְּמָק֣וֹם כִּֽי־ חָקְךָ֤ וְחָק־ נִתְּנ֔וּ בָּנֶ֙יךָ֙ מִזִּבְחֵ֥י שַׁלְמֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ wə·’êṯ ’at·tāh ū·ḇā·ne·ḵā ū·ḇə·nō·ṯe·ḵā ’it·tāḵ tō·ḵə·lū ḥă·zêh hat·tə·nū·p̄āh wə·’êṯ šō·wq hat·tə·rū·māh ṭā·hō·wr bə·mā·qō·wm kî- ḥā·qə·ḵā wə·ḥāq- nit·tə·nū bā·ne·ḵā miz·ziḇ·ḥê šal·mê bə·nê yiś·rā·’êlWLC · 14

καὶ τὸ στηθύνιον τοῦ ἀφορίσματος καὶ τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματος φάγεσθε ἐν τόπῳ ἁγίῳ, σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ ὁ οἶκός μετὰ σοῦ· νόμιμον γὰρ σοὶ καὶ νόμιμον τοῖς υἱοῖς σου ἐδόθη ἀπὸ τῶν θυσιῶν τοῦ σωτηρίου τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. — LXX Swete · 14

15

They are to bring the thigh of the contribution and the breast of the wave offering, together with the fat portions of the food offerings, to wave as a wave offering before [[YHWH|the LORD]]. It will belong permanently to you and your children,… as [[YHWH|the LORD]] has commanded.”

יָבִ֔יאוּ שׁ֣וֹק הַתְּרוּמָ֞ה וַחֲזֵ֣ה הַתְּנוּפָ֗ה עַ֣ל הַחֲלָבִים֙ אִשֵּׁ֤י לְהָנִ֥יף תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה עוֹלָ֔ם וְהָיָ֨ה לְךָ֜ וּלְבָנֶ֤יךָ אִתְּךָ֙ לְחָק־ כַּאֲשֶׁ֖ר יְהוָֽה׃ צִוָּ֥ה yā·ḇî·’ū šō·wq hat·tə·rū·māh wa·ḥă·zêh hat·tə·nū·p̄āh ‘al ha·ḥă·lā·ḇîm ’iš·šê lə·hā·nîp̄ tə·nū·p̄āh lip̄·nê Yah·weh ‘ō·w·lām wə·hā·yāh lə·ḵā ū·lə·ḇā·ne·ḵā ’it·tə·ḵā lə·ḥāq- ka·’ă·šer Yah·weh ṣiw·wāhWLC · 15

τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματος καὶ τὸ στηθύνιον τοῦ ἀφορίσματος ἐπὶ τῶν καρπωμάτων τῶν στεάτων προσοίσουσιν, ἀφόρισμα ἀφορίσαι ἔναντι κυρίου· καὶ ἔσται σοὶ καὶ τοῖς υἱοῖς σου καὶ ταῖς θυγατράσιν σου μετὰ σοῦ νόμιμον αἰώνιον, ὃν τρόπον συνέταξεν κύριος τῷ Μωυσῇ. — LXX Swete · 15

16

Later, Moses searched carefully… for the goat of the sin offering, and behold, it had been burned up. He was angry with Eleazar… and Ithamar, Aaron’s remaining sons, and asked,

וְאֵ֣ת׀ מֹשֶׁ֖ה דָּרֹ֥שׁ דָּרַ֛שׁ שְׂעִ֣יר הַֽחַטָּ֗את וְהִנֵּ֣ה שֹׂרָ֑ף וַ֠יִּקְצֹף עַל־ אֶלְעָזָ֤ר וְעַל־ אִֽיתָמָר֙ אַהֲרֹ֔ן הַנּוֹתָרִ֖ם בְּנֵ֣י לֵאמֹֽר׃ wə·’êṯ mō·šeh dā·rōš dā·raš śə·‘îr ha·ḥaṭ·ṭāṯ wə·hin·nêh śō·rāp̄ way·yiq·ṣōp̄ ‘al- ’el·‘ā·zār wə·‘al- ’î·ṯā·mār ’a·hă·rōn han·nō·w·ṯā·rim bə·nê lê·mōrWLC · 16

καὶ τὸν χίμαρον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας ζητῶν ἐξεζήτησεν Μωσῆς, καὶ ὅδε ἐνπεπύριστο· καὶ ἐθυμώθη Μωσῆς ἐπὶ Ἐλεαζὰρ καὶ Ἰθαμὰρ τοὺς υἱοὺς Ἀαρὼν τοὺς καταλελιμμένους λέγων — LXX Swete · 16

17

“Why didn’t you eat the sin offering in the holy place? For it is most holy; it was given to you to take away the guilt of the congregation by making atonement for them before [[YHWH|the LORD]].

מַדּ֗וּעַ לֹֽא־ אֲכַלְתֶּ֤ם אֶת־ הַֽחַטָּאת֙ הַקֹּ֔דֶשׁ בִּמְק֣וֹם כִּ֛י הִ֑וא וְאֹתָ֣הּ׀ קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִׁ֖ים נָתַ֣ן לָכֶ֗ם לָשֵׂאת֙ אֶת־ עֲוֺ֣ן הָעֵדָ֔ה לְכַפֵּ֥ר עֲלֵיהֶ֖ם לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃ mad·dū·a‘ lō- ’ă·ḵal·tem ’eṯ- ha·ḥaṭ·ṭāṯ haq·qō·ḏeš bim·qō·wm kî hî wə·’ō·ṯāh qō·ḏeš qā·ḏā·šîm nā·ṯan lā·ḵem lā·śêṯ ’eṯ- ‘ă·wōn hā·‘ê·ḏāh lə·ḵap·pêr ‘ă·lê·hem lip̄·nê Yah·wehWLC · 17

Διὰ τί οὐκ ἐφάγετε τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἐν τόπῳ ἁγίῳ; ὅτι γὰρ ἅγια ἁγίων ἐστίν, τοῦτο ἔδωκεν ὑμῖν φαγεῖν, ἵνα ἀφέλητε τὴν ἁμαρτίαν τῆς συναγωγῆς καὶ ἐξιλάσησθε περὶ αὐτῶν ἔναντι Κυρίου. — LXX Swete · 17

18

Since its blood… was not brought inside the holy [place], you should have eaten… it in the sanctuary area, as I commanded.”

הֵ֚ן דָּמָ֔הּ אֶל־ לֹא־ הוּבָ֣א אֶת־ פְּנִ֑ימָה הַקֹּ֖דֶשׁ אָכ֨וֹל תֹּאכְל֥וּ אֹתָ֛הּ בַּקֹּ֖דֶשׁ כַּאֲשֶׁ֥ר צִוֵּֽיתִי׃ hên dā·māh ’el- lō- hū·ḇā ’eṯ- pə·nî·māh haq·qō·ḏeš ’ā·ḵō·wl tō·ḵə·lū ’ō·ṯāh baq·qō·ḏeš ka·’ă·šer ṣiw·wê·ṯîWLC · 18

οὐ γὰρ εἰσήχθη τοῦ αἵματος αὐτοῦ εἰς τὸ ἅγιον· κατὰ πρόσωπον ἔσω φάγεσθε αὐτὸ ἐν τόπῳ ἁγίῳ, ὃν τρόπον μοι συνέταξεν κύριος. — LXX Swete · 18

19

But Aaron replied to Moses, “Behold, this very day they presented their sin offering and their burnt offering before [[YHWH|the LORD]]. Since these things have happened to me, if I had eaten the sin offering today, would it have been acceptable in the sight of [[YHWH|the LORD]]?”

אַהֲרֹ֜ן וַיְדַבֵּ֨ר אֶל־ מֹשֶׁ֗ה הֵ֣ן הַ֠יּוֹם הִקְרִ֨יבוּ אֶת־ חַטָּאתָ֤ם וְאֶת־ עֹֽלָתָם֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה כָּאֵ֑לֶּה וַתִּקְרֶ֥אנָה אֹתִ֖י וְאָכַ֤לְתִּי חַטָּאת֙ הַיּ֔וֹם הַיִּיטַ֖ב בְּעֵינֵ֥י יְהוָֽה׃ ’a·hă·rōn way·ḏab·bêr ’el- mō·šeh hên hay·yō·wm hiq·rî·ḇū ’eṯ- ḥaṭ·ṭā·ṯām wə·’eṯ- ‘ō·lā·ṯām lip̄·nê Yah·weh kā·’êl·leh wat·tiq·re·nāh ’ō·ṯî wə·’ā·ḵal·tî ḥaṭ·ṭāṯ hay·yō·wm hay·yî·ṭaḇ bə·‘ê·nê Yah·wehWLC · 19

καὶ ἐλάλησεν Ἀαρὼν πρὸς Μωυσῆν λέγων Εἰ σήμερον προσαγιόχασιν τὰ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτῶν ἔναντι κυρίου, καὶ συμβέβηκέν μοι ταῦτα, καὶ φάγομαι τὰ περὶ τῆς ἁμαρτίας σήμερον, μὴ ἀρεστὸν ἔσται κυρίῳ; — LXX Swete · 19

20

And when Moses heard this [explanation], he was satisfied…

מֹשֶׁ֔ה וַיִּשְׁמַ֣ע וַיִּיטַ֖ב בְּעֵינָֽיו׃פ mō·šeh way·yiš·ma‘ way·yî·ṭaḇ bə·‘ê·nāwWLC · 20

καὶ ἤκουσεν Μωυσῆς, καὶ ἤρεσεν αὐτῷ. — LXX Swete · 20


← Chapter 9 | Leviticus | Chapter 11 →