← 23 | ← Overview | Leviticus | 25 →
Chapter 24
The Oil for the Lamps
1
Then [[YHWH|the LORD]] said to Moses…,
יְהוָ֖ה וַיְדַבֵּ֥ר אֶל־ מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃ Yah·weh way·ḏab·bêr ’el- mō·šeh lê·mōr — WLC · 1
2
“Command the Israelites… to bring you pure oil of pressed olives for the light, to keep the lamps burning continually.
צַ֞ו אֶת־ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְיִקְח֨וּ אֵלֶ֜יךָ זָ֛ךְ שֶׁ֣מֶן כָּתִ֖ית זַ֥יִת לַמָּא֑וֹר נֵ֖ר לְהַעֲלֹ֥ת תָּמִֽיד׃ ṣaw ’eṯ- bə·nê yiś·rā·’êl wə·yiq·ḥū ’ê·le·ḵā zāḵ še·men kā·ṯîṯ za·yiṯ lam·mā·’ō·wr nêr lə·ha·‘ă·lōṯ tā·mîḏ — WLC · 2
Ἔντειλαι τοῖς υἱοῖς ήλ, καὶ λαβέτωσάν μοι ἔλαιον ἐλάινον καθαρὸν κεκομμένον εἰς φῶς, καῦσαι λύχνον διὰ παντός. — LXX Swete · 2
3
Outside the veil of the Testimony in the Tent of Meeting, Aaron is to tend the lamps continually before [[YHWH|the LORD]] from evening until morning. This is to be a permanent statute for the generations to come.
מִחוּץ֩ לְפָרֹ֨כֶת הָעֵדֻ֜ת בְּאֹ֣הֶל מוֹעֵ֗ד אַהֲרֹ֜ן יַעֲרֹךְ֩ אֹת֨וֹ תָּמִ֑יד לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה מֵעֶ֧רֶב עַד־ בֹּ֛קֶר עוֹלָ֖ם חֻקַּ֥ת לְדֹרֹֽתֵיכֶֽם׃ mi·ḥūṣ lə·p̄ā·rō·ḵeṯ hā·‘ê·ḏuṯ bə·’ō·hel mō·w·‘êḏ ’a·hă·rōn ya·‘ă·rōḵ ’ō·ṯōw tā·mîḏ lip̄·nê Yah·weh mê·‘e·reḇ ‘aḏ- bō·qer ‘ō·w·lām ḥuq·qaṯ lə·ḏō·rō·ṯê·ḵem — WLC · 3
ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματος ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου καύσουσιν αὐτὸν Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἀπὸ ἑσπέρας ἕως πρωὶ ἐνώπιον κυρίου ἐνδελεχῶς· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν. — LXX Swete · 3
4
He shall tend the lamps on the pure [gold] lampstand before [[YHWH|the LORD]] continually.
יַעֲרֹ֖ךְ אֶת־ הַנֵּר֑וֹת עַ֚ל הַטְּהֹרָ֔ה הַמְּנֹרָ֣ה לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה תָּמִֽיד׃פ ya·‘ă·rōḵ ’eṯ- han·nê·rō·wṯ ‘al haṭ·ṭə·hō·rāh ham·mə·nō·rāh lip̄·nê Yah·weh tā·mîḏ — WLC · 4
ἐπὶ τῆς λυχνίας τῆς καθαρᾶς καύσετε τοὺς ἔναντι κυρίου ἕως τὸ πρωί. — LXX Swete · 4
The Showbread
5
You are also to take fine flour and bake twelve… loaves, using two-tenths of an ephah… for each loaf,
וְלָקַחְתָּ֣ סֹ֔לֶת וְאָפִיתָ֣ אֹתָ֔הּ שְׁתֵּ֥ים עֶשְׂרֵ֖ה חַלּ֑וֹת יִהְיֶ֖ה שְׁנֵי֙ עֶשְׂרֹנִ֔ים הָאֶחָֽת׃ הַֽחַלָּ֥ה wə·lā·qaḥ·tā sō·leṯ wə·’ā·p̄î·ṯā ’ō·ṯāh šə·têm ‘eś·rêh ḥal·lō·wṯ yih·yeh šə·nê ‘eś·rō·nîm hā·’e·ḥāṯ ha·ḥal·lāh — WLC · 5
καὶ λήμψεσθε σεμίδαλιν καὶ αὐτὴν δώδεκα ἄρτους, δύο δεκάτων ἔσται ὁ ἄρτος ὁ εἷς. — LXX Swete · 5
6
and set them in two rows— six per row— on the table of pure gold before [[YHWH|the LORD]].
וְשַׂמְתָּ֥ אוֹתָ֛ם שְׁתַּ֥יִם מַֽעֲרָכ֖וֹת שֵׁ֣שׁ הַֽמַּעֲרָ֑כֶת עַ֛ל הַשֻּׁלְחָ֥ן הַטָּהֹ֖ר לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃ wə·śam·tā ’ō·w·ṯām šə·ta·yim ma·‘ă·rā·ḵō·wṯ šêš ham·ma·‘ă·rā·ḵeṯ ‘al haš·šul·ḥān haṭ·ṭā·hōr lip̄·nê Yah·weh — WLC · 6
καὶ σετε αὐτοὺς δύο θέματα, ἐξ ἄρτους τὸ ἱν θέμα, ἐπὶ τὴν τράπεζαν τὴν καθαρὰν ἔναντι κυρίου. — LXX Swete · 6
7
And you are to place pure frankincense near each row, so that it may serve as a memorial portion for the bread, a food offering to [[YHWH|the LORD]].
וְנָתַתָּ֥ זַכָּ֑ה לְבֹנָ֣ה עַל־ הַֽמַּעֲרֶ֖כֶת וְהָיְתָ֤ה לְאַזְכָּרָ֔ה לַלֶּ֙חֶם֙ אִשֶּׁ֖ה לַֽיהוָֽה׃ wə·nā·ṯa·tā zak·kāh lə·ḇō·nāh ‘al- ham·ma·‘ă·re·ḵeṯ wə·hā·yə·ṯāh lə·’az·kā·rāh lal·le·ḥem ’iš·šeh Yah·weh — WLC · 7
καὶ ἐπιθήσετε ἐπὶ τὸ θέμα λίβανον καθαρὸν καὶ ἅλα, καὶ ἔσονται εἰς ἄρτους εἰς ἀνάμνησιν προκείμενα τῷ κυρίῳ. — LXX Swete · 7
8
Every Sabbath day… the bread is to be set out before [[YHWH|the LORD]]… vvv on behalf of the Israelites as a permanent covenant.
בְּי֨וֹם הַשַּׁבָּ֜ת בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֗ת יַֽעַרְכֶ֛נּוּ לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה תָּמִ֑יד מֵאֵ֥ת בְּנֵֽי־ יִשְׂרָאֵ֖ל עוֹלָֽם׃ בְּרִ֥ית bə·yō·wm haš·šab·bāṯ bə·yō·wm haš·šab·bāṯ ya·‘ar·ḵen·nū lip̄·nê Yah·weh tā·mîḏ mê·’êṯ bə·nê- yiś·rā·’êl ‘ō·w·lām bə·rîṯ — WLC · 8
τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων προθήσεται ἔναντι κυρίου διὰ παντὸς ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, διαθήκην αἰώνιον. — LXX Swete · 8
9
It belongs to Aaron and his sons, who are to eat it in a holy place; for it [is] to him a most holy [part] of the food offerings to [[YHWH|the LORD]]— [his] portion forever.”
וְהָֽיְתָה֙ לְאַהֲרֹ֣ן וּלְבָנָ֔יו וַאֲכָלֻ֖הוּ קָדֹ֑שׁ בְּמָק֣וֹם כִּ֡י ה֥וּא ל֛וֹ קֹדֶשׁ֩ קָֽדָשִׁ֨ים מֵאִשֵּׁ֥י יְהוָ֖ה חָק־ עוֹלָֽם׃ס wə·hā·yə·ṯāh lə·’a·hă·rōn ū·lə·ḇā·nāw wa·’ă·ḵā·lu·hū qā·ḏōš bə·mā·qō·wm kî hū lōw qō·ḏeš qā·ḏā·šîm mê·’iš·šê Yah·weh ḥāq- ‘ō·w·lām — WLC · 9
καὶ ἔσται λάρων καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, καὶ φάγονται αὐτὰ ἐν τόπῳ ἁγίῳ· ἔστιν γὰρ ἅγια τῶν ἁγίων τοῦτο αὐτῶν ἀπὸ τῶν θυσιαζομένων τῷ κυρίῳ, νόμιμον αὐώνιον. — LXX Swete · 9
Punishment for Blasphemy
10
Now the son of an Israelite… mother and an Egyptian father went out among vvv the Israelites, and a fight broke out in the camp [between him]… and an Israelite -.
בֶּן־ יִשְׂרְאֵלִ֔ית וְהוּא֙ בֶּן־ אִשָּׁ֣ה מִצְרִ֔י אִ֣ישׁ וַיֵּצֵא֙ בְּת֖וֹךְ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּנָּצוּ֙ בַּֽמַּחֲנֶ֔ה בֶּ֚ן הַיִּשְׂרְאֵלִ֔ית הַיִּשְׂרְאֵלִֽי׃ וְאִ֖ישׁ ben- yiś·rə·’ê·lîṯ wə·hū ben- ’iš·šāh miṣ·rî ’îš way·yê·ṣê bə·ṯō·wḵ bə·nê yiś·rā·’êl way·yin·nā·ṣū bam·ma·ḥă·neh ben hay·yiś·rə·’ê·lîṯ hay·yiś·rə·’ê·lî wə·’îš — WLC · 10
Καὶ ἐξῆλθεν υἱὸς γυναικὸς Ἰσραηλείτιδος, καὶ οὗτος ἦν υἱὸς Αἰγυπτίου ἐν τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ· καὶ ἐμαχέσαντο ἐν τῇ παρεμβολῇ ὁ ἐκ τῆς Ἰσραηλείτιδος καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ Ἰσραηλείτης, — LXX Swete · 10
11
The son of the Israelite woman blasphemed the Name with a curse. So they brought him to Moses. (His mother’s name was Shelomith daughter of Dibri, of the tribe of Dan.)
בֶּן־ הַיִּשְׂרְאֵלִ֤ית הָֽאִשָּׁ֨ה אֶת־ וַ֠יִּקֹּב הַשֵּׁם֙ וַיְקַלֵּ֔ל וַיָּבִ֥יאוּ אֹת֖וֹ אֶל־ מֹשֶׁ֑ה אִמּ֛וֹ וְשֵׁ֥ם שְׁלֹמִ֥ית בַּת־ דִּבְרִ֖י לְמַטֵּה־ דָֽן׃ ben- hay·yiś·rə·’ê·lîṯ hā·’iš·šāh ’eṯ- way·yiq·qōḇ haš·šêm way·qal·lêl way·yā·ḇî·’ū ’ō·ṯōw ’el- mō·šeh ’im·mōw wə·šêm šə·lō·mîṯ baṯ- diḇ·rî lə·maṭ·ṭêh- ḏān — WLC · 11
καὶ ἐπονομάσας μάσας ὁ υἱὸς τῆς γυναικὸς τῆς Ἰσραηλείτιδος τὸ ὄνομα κατηράσατο. καὶ ἤγαγον αὐτοὺς πρὸς Μωυσῆν· καὶ τὸ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ θ θυγάτηρ Δαβρεὶ ἐκ τῆς φυλῆς Δάν. — LXX Swete · 11
12
They placed him in custody until the will of [[YHWH|the LORD]] should be made clear to them…
וַיַּנִּיחֻ֖הוּ בַּמִּשְׁמָ֑ר פִּ֥י יְהוָֽה׃פ לִפְרֹ֥שׁ לָהֶ֖ם עַל־ way·yan·nî·ḥu·hū bam·miš·mār pî Yah·weh lip̄·rōš lā·hem ‘al- — WLC · 12
καὶ ἀπέθεντο αὐτὸν φυλακήν, διακρῖναι αὐτὸν διὰ προστάγματος κυρίου. — LXX Swete · 12
13
Then [[YHWH|the LORD]] said to Moses…,
יְהוָ֖ה וַיְדַבֵּ֥ר אֶל־ מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃ Yah·weh way·ḏab·bêr ’el- mō·šeh lê·mōr — WLC · 13
14
“Take the blasphemer outside the camp, and have all who heard him lay their hands on his head; then have the whole assembly stone him.
הוֹצֵ֣א אֶת־ הַֽמְקַלֵּ֗ל אֶל־ מִחוּץ֙ לַֽמַּחֲנֶ֔ה כָֽל־ הַשֹּׁמְעִ֛ים אֶת־ וְסָמְכ֧וּ יְדֵיהֶ֖ם עַל־ רֹאשׁ֑וֹ כָּל־ הָעֵדָֽה׃ וְרָגְמ֥וּ אֹת֖וֹ hō·w·ṣê ’eṯ- ham·qal·lêl ’el- mi·ḥūṣ lam·ma·ḥă·neh ḵāl haš·šō·mə·‘îm ’eṯ- wə·sā·mə·ḵū yə·ḏê·hem ‘al- rō·šōw kāl- hā·‘ê·ḏāh wə·rā·ḡə·mū ’ō·ṯōw — WLC · 14
᾿Εξάγαγε τὸν κατάρασά. μένον ἔξω τῆς παρεμβολῆς, καὶ ἐπιθήσουσιν πάντες οἱ ἀκούσαντες τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ λιθοβολήσουσιν αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγή. — LXX Swete · 14
15
- And you are to tell… the Israelites…, ‘If anyone… curses his God, he shall bear the consequences of his sin.
וְאֶל־ תְּדַבֵּ֣ר לֵאמֹ֑ר בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל כִּֽי־ אִ֥ישׁ אִ֛ישׁ יְקַלֵּ֥ל אֱלֹהָ֖יו וְנָשָׂ֥א חֶטְאֽוֹ׃ wə·’el- tə·ḏab·bêr lê·mōr bə·nê yiś·rā·’êl kî- ’îš ’îš yə·qal·lêl ’ĕ·lō·hāw wə·nā·śā ḥeṭ·’ōw — WLC · 15
καὶ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ λάλησον καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς Ἄνθρωπος ὃς ἐὰν καταράσηται θεόν, ἁμαρτίαν λήμψεται, — LXX Swete · 15
16
Whoever blasphemes the name of [[YHWH|the LORD]] must surely be put to death…; the whole assembly must surely stone… him, whether he is a foreign resident or native; if he blasphemes the Name, he must be put to death.
וְנֹקֵ֤ב שֵׁם־ יְהוָה֙ מ֣וֹת יוּמָ֔ת כָּל־ הָעֵדָ֑ה רָג֥וֹם יִרְגְּמוּ־ ב֖וֹ כַּגֵּר֙ כָּֽאֶזְרָ֔ח בְּנָקְבוֹ־ שֵׁ֖ם יוּמָֽת׃ wə·nō·qêḇ šêm- Yah·weh mō·wṯ yū·māṯ kāl- hā·‘ê·ḏāh rā·ḡō·wm yir·gə·mū- ḇōw kag·gêr kā·’ez·rāḥ bə·nā·qə·ḇōw- šêm yū·māṯ — WLC · 16
ὀνομάζων δὲ τὸ ὄνομα κυρίου θανάτῳ θανατούσθω· λίθοις λιθοβολείτω αὐτὸν πᾶσα συναγωγὴ Ἰσραήλ· ἐόν τε προσήλυτος ἐάν τε ὢν, ἐν τῷ ὀνομάσαι αὐτὸν τὸ ὄνομα κυρίου τελευτάτω. — LXX Swete · 16
An Eye for an Eye
17
And if a man takes the life of anyone else…, he must surely be put to death…
כִּ֥י וְאִ֕ישׁ יַכֶּ֖ה כָּל־ נֶ֣פֶשׁ אָדָ֑ם מ֖וֹת יוּמָֽת׃ kî wə·’îš yak·keh kāl- ne·p̄eš ’ā·ḏām mō·wṯ yū·māṯ — WLC · 17
καὶ θρωπος ὃς ἂν πατάξῃ ψυχὴν ἀνθρώπου, καὶ ἀποθάνῃ, θανάτω θανατούσθω. — LXX Swete · 17
18
Whoever kills an animal must make restitution— life for… life.
וּמַכֵּ֥ה בְּהֵמָ֖ה יְשַׁלְּמֶ֑נָּה נֶֽפֶשׁ־ תַּ֥חַת נָֽפֶשׁ׃ נֶ֖פֶשׁ ū·mak·kêh bə·hê·māh yə·šal·lə·men·nāh ne·p̄eš- ta·ḥaṯ nā·p̄eš ne·p̄eš — WLC · 18
καὶ ὃς ἂν πατάξῃ κτῆνος, καὶ ἀποθάνῃ, ἀποτισάτω ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς. — LXX Swete · 18
19
If anyone injures… his neighbor, whatever he has done… must be done to him:
כִּֽי־ וְאִ֕ישׁ יִתֵּ֥ן מ֖וּם בַּעֲמִית֑וֹ כַּאֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה כֵּ֖ן יֵעָ֥שֶׂה לּֽוֹ׃ kî- wə·’îš yit·tên mūm ba·‘ă·mî·ṯōw ka·’ă·šer ‘ā·śāh kên yê·‘ā·śeh lōw — WLC · 19
καὶ ἐάν τις δῷ μῶμον τῷ πλησίον, ὡς ἐπὸν ησεν αὐτῷ, ὡσαύτως ἀντιποιηθήσεται αὐτῷ· — LXX Swete · 19
20
fracture for fracture, eye for eye, tooth for tooth. Just as he injured… the other person, the same must be inflicted on him.
שֶׁ֚בֶר תַּ֣חַת שֶׁ֔בֶר עַ֚יִן תַּ֣חַת עַ֔יִן שֵׁ֖ן תַּ֣חַת שֵׁ֑ן כַּאֲשֶׁ֨ר יִתֵּ֥ן מוּם֙ בָּֽאָדָ֔ם כֵּ֖ן יִנָּ֥תֶן בּֽוֹ׃ še·b̲er ta·ḥaṯ še·ḇer ‘a·yin ta·ḥaṯ ‘a·yin šên ta·ḥaṯ šên ka·’ă·šer yit·tên mūm bā·’ā·ḏām kên yin·nā·ṯen bōw — WLC · 20
σύντριμμα ἀντὶ συντρίμματος, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος, καθότι ἂν δῷ μῶμον τῷ ἀνθρώπῳ, οὕτως δοθήσεται αὐτῷ. ὃς — LXX Swete · 20
21
Whoever kills an animal must make restitution, but whoever kills a man must be put to death.
וּמַכֵּ֥ה בְהֵמָ֖ה יְשַׁלְּמֶ֑נָּה וּמַכֵּ֥ה אָדָ֖ם יוּמָֽת׃ ū·mak·kêh ḇə·hê·māh yə·šal·lə·men·nāh ū·mak·kêh ’ā·ḏām yū·māṯ — WLC · 21
ὃς πατάξῃ ἄνθρωπον, καὶ ἀποθάνῃ, θανάτῳ θανατούσθω· — LXX Swete · 21
22
You are to have the same standard of law for the foreign resident and the native…; for I am [[YHWH|the LORD]] your God.’”
יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם אֶחָד֙ מִשְׁפַּ֤ט כַּגֵּ֥ר כָּאֶזְרָ֖ח יִהְיֶ֑ה כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃ yih·yeh lā·ḵem ’e·ḥāḏ miš·paṭ kag·gêr kā·’ez·rāḥ yih·yeh kî ’ă·nî Yah·weh ’ĕ·lō·hê·ḵem — WLC · 22
δικαίωσις μία ἔσται τῷ προσηλύτῳ καὶ τῷ ἐνχωρίῳ, ὅτι ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν. — LXX Swete · 22
23
Then Moses spoke to the Israelites…, and they took the blasphemer vvv outside the camp and stoned him. So the Israelites… did as [[YHWH|the LORD]] had commanded Moses.
מֹשֶׁה֮ וַיְדַבֵּ֣ר אֶל־ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ וַיּוֹצִ֣יאוּ אֶת־ הַֽמְקַלֵּ֗ל אֶל־ מִחוּץ֙ לַֽמַּחֲנֶ֔ה וַיִּרְגְּמ֥וּ אֹת֖וֹ אָ֑בֶן וּבְנֵֽי־ יִשְׂרָאֵ֣ל עָשׂ֔וּ כַּֽאֲשֶׁ֛ר יְהוָ֖ה אֶת־ צִוָּ֥ה מֹשֶֽׁה׃פ mō·šeh way·ḏab·bêr ’el- bə·nê yiś·rā·’êl way·yō·w·ṣî·’ū ’eṯ- ham·qal·lêl ’el- mi·ḥūṣ lam·ma·ḥă·neh way·yir·gə·mū ’ō·ṯōw ’ā·ḇen ū·ḇə·nê- yiś·rā·’êl ‘ā·śū ka·’ă·šer Yah·weh ’eṯ- ṣiw·wāh mō·šeh — WLC · 23
καὶ ἐλάλησεν Μωσῆς τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ, καὶ ἐξήγαγον τὸν καταρασάμενον ἔξω τῆς παρεμβολῆς καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν ἐν λίθοις. καὶ οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἐποίησαν καθὰ συνέταξεν Κύριος τῷ Μβυσῇ. — LXX Swete · 23