← 31 | ← Overview | Numbers | 33 →

Chapter 32

The Tribes East of the Jordan

1

Now the Reubenites… and Gadites…, who had very large herds and flocks, surveyed the lands of Jazer - and Gilead, and they saw that the region was suitable for livestock.

לִבְנֵ֧י רְאוּבֵ֛ן וְלִבְנֵי־ גָ֖ד הָיָ֞ה מְאֹ֑ד עָצ֣וּם וּמִקְנֶ֣ה׀ רַ֗ב וַיִּרְא֞וּ אֶת־ אֶ֤רֶץ יַעְזֵר֙ וְאֶת־ אֶ֣רֶץ גִּלְעָ֔ד וְהִנֵּ֥ה הַמָּק֖וֹם מְק֥וֹם מִקְנֶֽה׃ liḇ·nê rə·’ū·ḇên wə·liḇ·nê- ḡāḏ hā·yāh mə·’ōḏ ‘ā·ṣūm ū·miq·neh raḇ way·yir·’ū ’eṯ- ’e·reṣ ya‘·zêr wə·’eṯ- ’e·reṣ gil·‘āḏ wə·hin·nêh ham·mā·qō·wm mə·qō·wm miq·nehWLC · 1

XXXIIκαὶ ἴδον τὴν χώραν ᾿Ιαζὴρ καὶ τὴν χώραν Γαλαάδ, καὶ ἦν ὁ τόπος τόπος κτήνεσιν. — LXX Swete · 1

2

So the Gadites… and Reubenites… came to Moses,… Eleazar the priest,… and the leaders of the congregation, and said,

בְנֵֽי־ גָ֖ד וּבְנֵ֣י רְאוּבֵ֑ן וַיָּבֹ֥אוּ וַיֹּאמְר֤וּ אֶל־ מֹשֶׁה֙ וְאֶל־ אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְאֶל־ נְשִׂיאֵ֥י הָעֵדָ֖ה לֵאמֹֽר׃ ḇə·nê- ḡāḏ ū·ḇə·nê rə·’ū·ḇên way·yā·ḇō·’ū way·yō·mə·rū ’el- mō·šeh wə·’el- ’el·‘ā·zār hak·kō·hên wə·’el- nə·śî·’ê hā·‘ê·ḏāh lê·mōrWLC · 2

καὶ προσελθόντες οἱ υἱοὶ ῾Ρουβὴν καὶ οἱ υἱοὶ Γὰρ εἶπαν πρὸς Μωυσῆν καὶ πρὸς ᾿Ελεαζὰρ τὸν ἱερέα καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας τῆς συναγωγῆς λέγοντες — LXX Swete · 2

3

“Ataroth, Dibon, Jazer, Nimrah, Heshbon, Elealeh, Sebam, Nebo, and Beon,

עֲטָר֤וֹת וְדִיבֹן֙ וְיַעְזֵ֣ר וְנִמְרָ֔ה וְחֶשְׁבּ֖וֹן וְאֶלְעָלֵ֑ה וּשְׂבָ֥ם וּנְב֖וֹ וּבְעֹֽן׃ ‘ă·ṭā·rō·wṯ wə·ḏî·ḇōn wə·ya‘·zêr wə·nim·rāh wə·ḥeš·bō·wn wə·’el·‘ā·lêh ū·śə·ḇām ū·nə·ḇōw ū·ḇə·‘ōnWLC · 3

᾿Αταρὼθ καὶ Δαιβὼν καὶ ᾿Ιαζὴρ καὶ Νασμβρὰ καὶ ῾Εσεβὼν καὶ ᾿Ελεαλὴ καὶ Σεβαμὰ καὶ Ναβαὺ καὶ βαιάν, — LXX Swete · 3

4

  • which [[YHWH|the LORD]] conquered before the congregation of Israel, are suitable for livestock…— and your servants have livestock.”

הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֨ר יְהוָה֙ הִכָּ֤ה לִפְנֵי֙ עֲדַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל אֶ֥רֶץ מִקְנֶ֖ה הִ֑וא וְלַֽעֲבָדֶ֖יךָ מִקְנֶֽה׃ס hā·’ā·reṣ ’ă·šer Yah·weh hik·kāh lip̄·nê ‘ă·ḏaṯ yiś·rā·’êl ’e·reṣ miq·neh hî wə·la·‘ă·ḇā·ḏe·ḵā miq·nehWLC · 4

τὴν γῆν ἣν παραδέδωκεν κύριος ἐνώπιον τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, γῆ κτηνοτρόφος ἐστίν, καὶ τοῖς παισίν σου κτήνη ὑπάρχει. — LXX Swete · 4

5

“If we have found favor in your sight,” they said, “let this land be given to your servants as a possession. Do not make us cross the Jordan.”

אִם־ מָצָ֤אנוּ חֵן֙ בְּעֵינֶ֔יךָ וַיֹּאמְר֗וּ הַזֹּ֛את הָאָ֧רֶץ יֻתַּ֞ן אֶת־ לַעֲבָדֶ֖יךָ לַאֲחֻזָּ֑ה אַל־ תַּעֲבִרֵ֖נוּ אֶת־ הַיַּרְדֵּֽן׃ ’im- mā·ṣā·nū ḥên bə·‘ê·ne·ḵā way·yō·mə·rū haz·zōṯ hā·’ā·reṣ yut·tan ’eṯ- la·‘ă·ḇā·ḏe·ḵā la·’ă·ḥuz·zāh ’al- ta·‘ă·ḇi·rê·nū ’eṯ- hay·yar·dênWLC · 5

καὶ ἔλεγον Εἰ εὕρομεν χάριν ἐνώπιόν σου, δοθήτω ἡ γῆ αὕτη τοῖς οἰκέταις σου ἐν καὶ μὴ διαβιβάσῃς ἡμᾶς τὸν ᾿Ιορδάνην. — LXX Swete · 5

6

But Moses asked the Gadites… and Reubenites…, “Shall your brothers go to war while you sit here?

מֹשֶׁ֔ה וַיֹּ֣אמֶר לִבְנֵי־ גָ֖ד וְלִבְנֵ֣י רְאוּבֵ֑ן הַאַֽחֵיכֶ֗ם יָבֹ֙אוּ֙ לַמִּלְחָמָ֔ה וְאַתֶּ֖ם תֵּ֥שְׁבוּ פֹֽה׃ mō·šeh way·yō·mer liḇ·nê- ḡāḏ wə·liḇ·nê rə·’ū·ḇên ha·’a·ḥê·ḵem yā·ḇō·’ū lam·mil·ḥā·māh wə·’at·tem tê·šə·ḇū p̄ōhWLC · 6

καὶ εἶπεν τοῖς υἱοῖς Γὰδ καὶ τοῖς υἱοῖς ῾Ρουβήν Οἱ ἀδελφοὶ ὑμῶν πορεύονται εἰς πόλεμον, καὶ ὑμεῖς καθήσεσθε αὐτοῦ; — LXX Swete · 6

7

Why are you discouraging - the Israelites… from crossing into the land that [[YHWH|the LORD]] has given them?

וְלָ֣מָּה תְנוּאוּן אֶת־ לֵ֖ב בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל מֵֽעֲבֹר֙ אֶל־ הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־ יְהוָֽה׃ נָתַ֥ן לָהֶ֖ם wə·lām·māh ṯə·nū·ʾūn ’eṯ- lêḇ bə·nê yiś·rā·’êl mê·‘ă·ḇōr ’el- hā·’ā·reṣ ’ă·šer- Yah·weh nā·ṯan lā·hemWLC · 7

καὶ ἵνα τί διαστρέφετε τὰς διανοίας τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, μὴ διαβῆναι εἰς τὴν γῆν ἣν κύριος δίδωσιν αὐτοῖς; — LXX Swete · 7

8

This is what your fathers did when I sent them from Kadesh-barnea to inspect the land.

כֹּ֥ה אֲבֹתֵיכֶ֑ם עָשׂ֖וּ בְּשָׁלְחִ֥י אֹתָ֛ם מִקָּדֵ֥שׁ בַּרְנֵ֖עַ לִרְא֥וֹת אֶת־ הָאָֽרֶץ׃ kōh ’ă·ḇō·ṯê·ḵem ‘ā·śū bə·šā·lə·ḥî ’ō·ṯām miq·qā·ḏêš bar·nê·a‘ lir·’ō·wṯ ’eṯ- hā·’ā·reṣWLC · 8

οὐχ οὕτως ἐποίησαν οἱ πατέρες ὑμῶν, ὅτε ἀπέστειλα αὐτοὺς ἐκ Καδὴς Βαρνὴ κατανοῆσαι τὴν γῆν; — LXX Swete · 8

9

For when [your fathers] went up to the Valley of Eshcol and saw the land, they discouraged - the Israelites… from entering… the land that [[YHWH|the LORD]] had given them.

וַֽיַּעֲל֞וּ עַד־ נַ֣חַל אֶשְׁכּ֗וֹל וַיִּרְאוּ֙ אֶת־ הָאָ֔רֶץ וַיָּנִ֕יאוּ אֶת־ לֵ֖ב בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל לְבִלְתִּי־ בֹא֙ אֶל־ הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־ יְהוָֽה׃ נָתַ֥ן לָהֶ֖ם way·ya·‘ă·lū ‘aḏ- na·ḥal ’eš·kō·wl way·yir·’ū ’eṯ- hā·’ā·reṣ way·yā·nî·’ū ’eṯ- lêḇ bə·nê yiś·rā·’êl lə·ḇil·tî- ḇō ’el- hā·’ā·reṣ ’ă·šer- Yah·weh nā·ṯan lā·hemWLC · 9

καὶ ἀνέβησαν Φάραγγα βότρυος, καὶ κατενόησαν τὴν γῆν, καὶ ἀπέστησαν τὴν καρδίαν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ὅπως μὴ εἰσέλθωσιν εἰς τὴν γῆν ἣν ἔδωκεν κύριος αὐτοῖς. — LXX Swete · 9

10

So the anger of [[YHWH|the LORD]] was kindled that day, and He swore an oath, saying,

אַ֥ף יְהוָ֖ה וַיִּֽחַר־ הַה֑וּא בַּיּ֣וֹם וַיִּשָּׁבַ֖ע לֵאמֹֽר׃ ’ap̄ Yah·weh way·yi·ḥar- ha·hū bay·yō·wm way·yiš·šā·ḇa‘ lê·mōrWLC · 10

καὶ ὠργίσθη θυμῷ κύριος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη, καὶ ὤμοσεν λέγων — LXX Swete · 10

11

‘Because they did not follow Me wholeheartedly, not one of the men twenty years of age… or older who came out of Egypt will see the land that I swore to give Abraham, Isaac, and Jacob

כִּ֥י לֹא־ אַחֲרָֽי׃ מִלְא֖וּ אִם־ הָאֲנָשִׁ֜ים עֶשְׂרִ֤ים מִבֶּ֨ן שָׁנָה֙ וָמַ֔עְלָה אֵ֚ת הָעֹלִ֣ים מִמִּצְרַ֗יִם יִרְא֨וּ הָאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֛עְתִּי לְאַבְרָהָ֥ם לְיִצְחָ֖ק וּֽלְיַעֲקֹ֑ב kî lō- ’a·ḥă·rāy mil·’ū ’im- hā·’ă·nā·šîm ‘eś·rîm mib·ben šā·nāh wā·ma‘·lāh ’êṯ hā·‘ō·lîm mim·miṣ·ra·yim yir·’ū hā·’ă·ḏā·māh ’ă·šer niš·ba‘·tî lə·’aḇ·rā·hām lə·yiṣ·ḥāq ū·lə·ya·‘ă·qōḇWLC · 11

Εἰ ὄψονται οἱ ἄνθρωποι οὗτοι οἱ ἀναβάντες ἐξ Αἰγύπτου ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω, οἱ ἐπιστάμενοι τὸ κακὸν καὶ τὸ ἀγαθόν, τὴν γῆν ἢν ὤμοσεν τῷ ᾿Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακώβ· οὐ γὰρ συνεπηκολούθησαν ὀπίσω μου· — LXX Swete · 11

12

not one except Caleb son of Jephunneh the Kenizzite and Joshua son of Nun— because they did follow [[YHWH|the LORD]] wholeheartedly.’

בִּלְתִּ֞י כָּלֵ֤ב בֶּן־ יְפֻנֶּה֙ הַקְּנִזִּ֔י וִיהוֹשֻׁ֖עַ בִּן־ נ֑וּן כִּ֥י אַחֲרֵ֥י יְהוָֽה׃ מִלְא֖וּ bil·tî kā·lêḇ ben- yə·p̄un·neh haq·qə·niz·zî wî·hō·wō·šu·a‘ bin- nūn kî ’a·ḥă·rê Yah·weh mil·’ūWLC · 12

πλὴν Χαλὲβ υἱὸς ᾿Ιεφοννὴ ὁ διακεχωρισμένος, καὶ Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυή, ὅτι συνεπηκολούθησεν ὀπίσω κυρίου. — LXX Swete · 12

13

The anger of [[YHWH|the LORD]] burned against Israel, and He made them wander in the wilderness forty years, until the whole generation who had done evil in [His] sight was gone.

אַ֤ף יְהוָה֙ וַיִּֽחַר־ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וַיְנִעֵם֙ בַּמִּדְבָּ֔ר אַרְבָּעִ֖ים שָׁנָ֑ה עַד־ כָּל־ הַדּ֔וֹר הָעֹשֶׂ֥ה הָרַ֖ע יְהוָֽה׃ בְּעֵינֵ֥י תֹּם֙ ’ap̄ Yah·weh way·yi·ḥar- bə·yiś·rā·’êl way·ni·‘êm bam·miḏ·bār ’ar·bā·‘îm šā·nāh ‘aḏ- kāl- had·dō·wr hā·‘ō·śeh hā·ra‘ Yah·weh bə·‘ê·nê tōmWLC · 13

καὶ ὠργίσθη θυμῷ κύριος ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ, καὶ κατερόμβευσεν αὐτοὺς ἐν τῆ ἐρήμῳ τεσσεράκοντα ἔτη, ἕως ἐξανηλώθη πᾶσα ἡ γενεά, οἱ ποιοῦντες τὰ πονηρὰ ἔναντι κυρίου. — LXX Swete · 13

14

Now behold, you, a brood of sinners, have risen up in place of your fathers to further stoke… the burning anger of [[YHWH|the LORD]] against Israel.

וְהִנֵּ֣ה תַּרְבּ֖וּת אֲנָשִׁ֣ים חַטָּאִ֑ים קַמְתֶּ֗ם תַּ֚חַת אֲבֹ֣תֵיכֶ֔ם ע֗וֹד לִסְפּ֣וֹת עַ֛ל חֲר֥וֹן אַף־ יְהוָ֖ה אֶל־ יִשְׂרָאֵֽל׃ wə·hin·nêh tar·būṯ ’ă·nā·šîm ḥaṭ·ṭā·’îm qam·tem ta·ḥaṯ ’ă·ḇō·ṯê·ḵem ‘ō·wḏ lis·pō·wṯ ‘al ḥă·rō·wn ’ap̄- Yah·weh ’el- yiś·rā·’êlWLC · 14

ἰδοὺ ἀνέστητε ἀντὶ τῶν πατέρων ὑμῶν, σύστρεμμα ἀνθρώπων ἁμαρτωλῶν, προσθεῖναι ἔτι ἐπὶ τὸν θυμόν τῆς ὀργῆς Τυρίου ἐπὶ ᾿Ισραήλ· — LXX Swete · 14

15

For if you turn away from following Him, He will once again… leave this people in the wilderness, and you will be the cause of their destruction…”

כִּ֤י תְשׁוּבֻן֙ מֵֽאַחֲרָ֔יו וְיָסַ֣ף ע֔וֹד לְהַנִּיח֖וֹ הַזֶּֽה׃ס הָעָ֥ם בַּמִּדְבָּ֑ר וְשִֽׁחַתֶּ֖ם לְכָל־ kî ṯə·šū·ḇun mê·’a·ḥă·rāw wə·yā·sap̄ ‘ō·wḏ lə·han·nî·ḥōw haz·zeh hā·‘ām bam·miḏ·bār wə·ši·ḥat·tem lə·ḵālWLC · 15

ὅτι ἀποστραφήσεσθε ἀπ’ αὐτοῦ προσθεῖναι ἔτι καταλιπεῖν αὐτὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ ἀνοεἰς ὅλην τὴν συναγωγὴν ταύτην. — LXX Swete · 15

16

Then [the Gadites and Reubenites] approached [Moses] and said, “We want to build sheepfolds… here for our livestock and cities for our little ones.

וַיִּגְּשׁ֤וּ אֵלָיו֙ וַ֣יֹּאמְר֔וּ נִבְנֶ֥ה גִּדְרֹ֥ת צֹ֛אן פֹּ֑ה לְמִקְנֵ֖נוּ וְעָרִ֖ים לְטַפֵּֽנוּ׃ way·yig·gə·šū ’ê·lāw way·yō·mə·rū niḇ·neh giḏ·rōṯ ṣōn pōh lə·miq·nê·nū wə·‘ā·rîm lə·ṭap·pê·nūWLC · 16

καὶ προσῆλθον αὐτῷ καὶ ἔλεγον᾿Επαύλεις προβάτων οἰκοδομήσωμεν ὧδε τοῖς κτήνεσιν ἡμῶν καὶ πόλεις ταῖς ἀποσκευαῖς ἡμῶν, — LXX Swete · 16

17

But we will arm ourselves and be ready to go ahead of the Israelites… until - we have brought them into their place. Meanwhile, our little ones will remain in the fortified cities for protection from the inhabitants of the land.

וַאֲנַ֜חְנוּ נֵחָלֵ֣ץ חֻשִׁ֗ים לִפְנֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל עַ֛ד אֲשֶׁ֥ר אִם־ הֲבִֽיאֹנֻ֖ם אֶל־ מְקוֹמָ֑ם טַפֵּ֙נוּ֙ וְיָשַׁ֤ב הַמִּבְצָ֔ר בְּעָרֵ֣י מִפְּנֵ֖י יֹשְׁבֵ֥י הָאָֽרֶץ׃ wa·’ă·naḥ·nū nê·ḥā·lêṣ ḥu·šîm lip̄·nê bə·nê yiś·rā·’êl ‘aḏ ’ă·šer ’im- hă·ḇî·’ō·num ’el- mə·qō·w·mām ṭap·pê·nū wə·yā·šaḇ ham·miḇ·ṣār bə·‘ā·rê mip·pə·nê yō·šə·ḇê hā·’ā·reṣWLC · 17

καὶ ἡμεῖς ἐνοπλισάμενοι προφυλακὴν πρότεροι τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἕως ἄν ἀγάγωμεν αὐτοὺς εἰς τὸν ἑαυτῶν τόπον· καὶ κατοικήσει ἡ ἀποσκευὴ ἡμῶν ἐν πόλεσιν τετειχισμέναις διὰ τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν. — LXX Swete · 17

18

We will not return to our homes until every Israelite… has taken possession of his inheritance.

לֹ֥א נָשׁ֖וּב אֶל־ בָּתֵּ֑ינוּ עַ֗ד אִ֖ישׁ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הִתְנַחֵל֙ נַחֲלָתֽוֹ׃ lō nā·šūḇ ’el- bāt·tê·nū ‘aḏ ’îš bə·nê yiś·rā·’êl hiṯ·na·ḥêl na·ḥă·lā·ṯōwWLC · 18

οὐ μὴ ἀποστραφῶμεν εἰς τὰς οἰκίας ἡμῶν ἕως ἂν καταμερισθῶσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἕκαστος εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ. — LXX Swete · 18

19

Yet we will not have an inheritance with them across the Jordan and beyond, because… our inheritance has come to us on the east side of the Jordan.”

כִּ֣י לֹ֤א נִנְחַל֙ אִתָּ֔ם מֵעֵ֥בֶר לַיַּרְדֵּ֖ן וָהָ֑לְאָה כִּ֣י בָ֤אָה נַחֲלָתֵ֙נוּ֙ אֵלֵ֔ינוּ מִזְרָֽחָה׃פ מֵעֵ֥בֶר הַיַּרְדֵּ֖ן kî lō nin·ḥal ’it·tām mê·‘ê·ḇer lay·yar·dên wā·hā·lə·’āh kî ḇā·’āh na·ḥă·lā·ṯê·nū ’ê·lê·nū miz·rā·ḥāh mê·‘ê·ḇer hay·yar·dênWLC · 19

καὶ οὐκέτι κληρονομήσωμεν ἐν αὐτοῖς ἀπὸ τοῦ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου καὶ ἐπέκεινα, ὅτι ἀπέχομεν τοὺς κλήρους ἡμῶν ἐν τῷ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου ἐν ἀνατολαῖς. — LXX Swete · 19

20

Moses replied -, “If you will do - this— if you will arm yourselves before [[YHWH|the LORD]] for battle,

מֹשֶׁ֔ה וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵיהֶם֙ אִֽם־ תַּעֲשׂ֖וּן אֶת־ הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה אִם־ תֵּחָֽלְצ֛וּ לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לַמִּלְחָמָֽה׃ mō·šeh way·yō·mer ’ă·lê·hem ’im- ta·‘ă·śūn ’eṯ- had·dā·ḇār haz·zeh ’im- tê·ḥā·lə·ṣū lip̄·nê Yah·weh lam·mil·ḥā·māhWLC · 20

καὶ εἶπεν πρὸς αὐτοὺς Μωυσῆς ᾿Εὰν ποιήσητε κατὰ τὸ ῥῆμα τοῦτο, ἐὰν ἐξοπλίσησθε ἔναντι κυρίου εἰς πόλεμον, — LXX Swete · 20

21

and if every one of your armed men crosses the Jordan before [[YHWH|the LORD]], until He has driven His enemies out before Him,

כָּל־ חָל֛וּץ אֶת־ וְעָבַ֨ר לָכֶ֧ם הַיַּרְדֵּ֖ן לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה עַ֧ד הוֹרִישׁ֛וֹ אֶת־ אֹיְבָ֖יו מִפָּנָֽיו׃ kāl- ḥā·lūṣ ’eṯ- wə·‘ā·ḇar lā·ḵem hay·yar·dên lip̄·nê Yah·weh ‘aḏ hō·w·rî·šōw ’eṯ- ’ō·yə·ḇāw mip·pā·nāwWLC · 21

καὶ παρελεύσεται ὑμῶν πᾶς ὁπλίτης τὸν ᾿Ιορδάνην ἄναντι κυρίου ἕως ἂν ἐκτριβῇ ὁ ἐχθρὸς αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ — LXX Swete · 21

22

then when the land is subdued before [[YHWH|the LORD]], you may return and be free of obligation to [[YHWH|the LORD]] and to Israel. And this land will belong to you as a possession before [[YHWH|the LORD]].

הָאָ֜רֶץ וְנִכְבְּשָׁ֨ה לִפְנֵ֤י יְהוָה֙ וְאַחַ֣ר תָּשֻׁ֔בוּ וִהְיִיתֶ֧ם נְקִיִּ֛ים מֵיְהוָ֖ה וּמִיִּשְׂרָאֵ֑ל הַזֹּ֥את הָאָ֨רֶץ וְ֠הָיְתָה לָכֶ֛ם לַאֲחֻזָּ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃ hā·’ā·reṣ wə·niḵ·bə·šāh lip̄·nê Yah·weh wə·’a·ḥar tā·šu·ḇū wih·yî·ṯem nə·qî·yîm Yah·weh ū·mî·yiś·rā·’êl haz·zōṯ hā·’ā·reṣ wə·hā·yə·ṯāh lā·ḵem la·’ă·ḥuz·zāh lip̄·nê Yah·wehWLC · 22

καὶ κατακυριευθῇ ἡ γῆ ἔναντι κυρίου, καὶ μετὰ ταῦτα ἀποστραφήσεσθε· καὶ ἔσεσθε ἀθῷοι ἔναντι κυρίου καὶ ἀπὸ ᾿Ισραήλ, καὶ ἔσται ἡ γῆ αὕτη ὑμῖν ἐν κατασχέσει ἔναντι κυρίου. — LXX Swete · 22

23

But if you do not do this, you will certainly sin against [[YHWH|the LORD]]— and be assured that your sin will find you out. -

וְאִם־ לֹ֤א תַעֲשׂוּן֙ כֵּ֔ן הִנֵּ֥ה חֲטָאתֶ֖ם לַיהוָ֑ה וּדְעוּ֙ חַטַּאתְכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר תִּמְצָ֖א אֶתְכֶֽם׃ wə·’im- lō ṯa·‘ă·śūn kên hin·nêh ḥă·ṭā·ṯem Yah·weh ū·ḏə·‘ū ḥaṭ·ṭaṯ·ḵem ’ă·šer tim·ṣā ’eṯ·ḵemWLC · 23

ἐὰν δὲ μὴ ποιήσητε οὕτως, ἁμαρτησεσθε ἔναντι κυρίου, καὶ γνώσεσθε τὴν ἁμαρτίαν ὑμῶν ὅταν ύμας καταλάβῃ τὰ κακά. — LXX Swete · 23

24

Build cities for your little ones and folds for your flocks, but do what you have promised…”

בְּנֽוּ־ עָרִים֙ לָכֶ֤ם לְטַפְּכֶ֔ם וּגְדֵרֹ֖ת לְצֹנַאֲכֶ֑ם תַּעֲשֽׂוּ׃ וְהַיֹּצֵ֥א מִפִּיכֶ֖ם bə·nū- ‘ā·rîm lā·ḵem lə·ṭap·pə·ḵem ū·ḡə·ḏê·rōṯ lə·ṣō·na·’ă·ḵem ta·‘ă·śū wə·hay·yō·ṣê mip·pî·ḵemWLC · 24

καὶ οἰκοδομήσητε ὑμῖν αὐτοῖς πόλεις τῇ ἀποσκευῇ ὑμῶν καὶ ἐπαύλεις τοῖς κτήνεσιν ὑμῶν, καὶ τὸ ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν, τοῦτο ποιήσετε. — LXX Swete · 24

25

The Gadites… and Reubenites… said to Moses,… “Your servants will do just as our lord commands.

בְּנֵי־ גָד֙ וּבְנֵ֣י רְאוּבֵ֔ן וַיֹּ֤אמֶר אֶל־ מֹשֶׁ֖ה לֵאמֹ֑ר עֲבָדֶ֣יךָ יַעֲשׂ֔וּ כַּאֲשֶׁ֥ר אֲדֹנִ֖י מְצַוֶּֽה׃ bə·nê- ḡāḏ ū·ḇə·nê rə·’ū·ḇên way·yō·mer ’el- mō·šeh lê·mōr ‘ă·ḇā·ḏe·ḵā ya·‘ă·śū ka·’ă·šer ’ă·ḏō·nî mə·ṣaw·wehWLC · 25

καὶ εἶπαν οἱ υἱοὶ ῾Ρουβὴν καὶ οἱ υἱοὶ Γὰδ πρὸς Μωυσῆν λέγοντες Οἱ παῖδές σου ποιήσουσιν καθὰ ὁ κύριος ἡμῶν ἐντελεῖται. — LXX Swete · 25

26

Our children, our wives, our livestock, and all our animals will remain here in the cities of Gilead.

טַפֵּ֣נוּ נָשֵׁ֔ינוּ מִקְנֵ֖נוּ וְכָל־ בְּהֶמְתֵּ֑נוּ יִֽהְיוּ־ שָׁ֖ם בְּעָרֵ֥י הַגִּלְעָֽד׃ ṭap·pê·nū nā·šê·nū miq·nê·nū wə·ḵāl bə·hem·tê·nū yih·yū- šām bə·‘ā·rê hag·gil·‘āḏWLC · 26

ἡ ἀποσκευὴ ἡμῶν καὶ γυναῖκες καὶ πάντα τὰ κτήνη ἡμῶν ἔσονται ἐν ταῖς πόλεσιν Γαλαάδ· — LXX Swete · 26

27

But your servants are equipped for war, and every man will cross over to the battle before [[YHWH|the LORD]], just as our lord says.”

וַעֲבָדֶ֨יךָ חֲל֥וּץ צָבָ֛א כָּל־ יַֽעַבְר֜וּ לַמִּלְחָמָ֑ה לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה כַּאֲשֶׁ֥ר אֲדֹנִ֖י דֹּבֵֽר׃ wa·‘ă·ḇā·ḏe·ḵā ḥă·lūṣ ṣā·ḇā kāl- ya·‘aḇ·rū lam·mil·ḥā·māh lip̄·nê Yah·weh ka·’ă·šer ’ă·ḏō·nî dō·ḇêrWLC · 27

ἱο δὲ παῖδές σου παρελεύσονται πάντες ἐνωπλισμένοι καὶ ἐκτεταγμένοι ἔναντι κυρίου εἰς τὸν πόλεμον, δν τρόπον ὁ κύριος λέγει. — LXX Swete · 27

28

So Moses gave orders about them to Eleazar the priest, to Joshua son of Nun, and to the family leaders of the tribes vvv of Israel.

מֹשֶׁ֔ה וַיְצַ֤ו לָהֶם֙ אֵ֚ת אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְאֵ֖ת יְהוֹשֻׁ֣עַ בִּן־ נ֑וּן וְאֶת־ אֲב֥וֹת רָאשֵׁ֛י הַמַּטּ֖וֹת לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ mō·šeh way·ṣaw lā·hem ’êṯ ’el·‘ā·zār hak·kō·hên wə·’êṯ yə·hō·wō·šu·a‘ bin- nūn wə·’eṯ- ’ă·ḇō·wṯ rā·šê ham·maṭ·ṭō·wṯ liḇ·nê yiś·rā·’êlWLC · 28

Καὶ συνέστησεν αὐτοῖς Μωυσῦς Ἐλεαζὰρ τὸν ἴε ῥέα καὶ Ἰησοῦν υἱὸν Ναυὴ καὶ τοὺς ἄρχοντας πατριῶν τῶν φυλῶν Ἰσραήλ, — LXX Swete · 28

29

And Moses said to them, “If the Gadites… and Reubenites… cross the Jordan with you -, with every man armed for battle before [[YHWH|the LORD]], and the land is subdued before you, then you are to give them the land of Gilead as a possession.

מֹשֶׁ֜ה וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵהֶ֗ם אִם־ בְנֵי־ גָ֣ד וּבְנֵי־ רְאוּבֵ֣ן׀ יַעַבְר֣וּ הַיַּרְדֵּ֞ן אִ֠תְּכֶם אֶֽת־ כָּל־ חָל֤וּץ לַמִּלְחָמָה֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה הָאָ֖רֶץ וְנִכְבְּשָׁ֥ה לִפְנֵיכֶ֑ם וּנְתַתֶּ֥ם לָהֶ֛ם אֶת־ אֶ֥רֶץ הַגִּלְעָ֖ד לַאֲחֻזָּֽה׃ mō·šeh way·yō·mer ’ă·lê·hem ’im- ḇə·nê- ḡāḏ ū·ḇə·nê- rə·’ū·ḇên ya·‘aḇ·rū hay·yar·dên ’it·tə·ḵem ’eṯ- kāl- ḥā·lūṣ lam·mil·ḥā·māh lip̄·nê Yah·weh hā·’ā·reṣ wə·niḵ·bə·šāh lip̄·nê·ḵem ū·nə·ṯat·tem lā·hem ’eṯ- ’e·reṣ hag·gil·‘āḏ la·’ă·ḥuz·zāhWLC · 29

καὶ εἶπεν πρὸς αὐτοὺς τοὺς Μωυσῆς Ἐὰν διαβῶσιν οἱ υἱοὶ Ῥουβὴν καὶ οἱ υἱοὶ Γὰδ μεθ’ ὑμῶν τὸν Ἰορδάνην, πᾶς ἐνωπλισμένος εἰς πόλεμον ἔναντι κυρίου, καὶ κατακυριεύσητε τῆς γῆς ἀπέναντι ὑμῶν, καὶ δώσετε αὐτοῖς τὴν γῆν Γαλαὰδ ἐν κατασχέσει· — LXX Swete · 29

30

But if they do not arm themselves [and] go across with you, then they must accept their possession among you in the land of Canaan.”

וְאִם־ לֹ֧א חֲלוּצִ֖ים יַֽעַבְר֛וּ אִתְּכֶ֑ם וְנֹֽאחֲז֥וּ בְתֹכְכֶ֖ם בְּאֶ֥רֶץ כְּנָֽעַן׃ wə·’im- lō ḥă·lū·ṣîm ya·‘aḇ·rū ’it·tə·ḵem wə·nō·ḥă·zū ḇə·ṯō·ḵə·ḵɛm bə·’e·reṣ kə·nā·‘anWLC · 30

ἐὰν δὲ μὴ διαβῶσιν ἐνωπλισμένοι μεθ’ εἰς τὸν πόλεμον ἔναντι κυρίου, διαβιβάσατε τὴν ἀποσκευὴν καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν πρότερα ὑμῶν εἰς γῆν Χανάαν, καὶ συνκατακληρονομηθήσονται ἐν ὑμῖν ἐν τῇ γῆ Χανάαν. — LXX Swete · 30

31

The Gadites… and Reubenites… replied, “As [[YHWH|the LORD]] has spoken to your servants, so we will do.

בְנֵי־ גָ֛ד וּבְנֵ֥י רְאוּבֵ֖ן לֵאמֹ֑ר אֵת֩ וַיַּֽעֲנ֧וּ אֲשֶׁ֨ר יְהוָ֛ה דִּבֶּ֧ר אֶל־ עֲבָדֶ֖יךָ כֵּ֥ן נַעֲשֶֽׂה׃ ḇə·nê- ḡāḏ ū·ḇə·nê rə·’ū·ḇên lê·mōr ’êṯ way·ya·‘ă·nū ’ă·šer Yah·weh dib·ber ’el- ‘ă·ḇā·ḏe·ḵā kên na·‘ă·śehWLC · 31

καὶ ἀπεκρίθησαν οἱ υἱοὶ Ῥουβὴν καὶ υἱοὶ Γὰδ λέγοντες ὅσα ὁ κύριος λέγει τοῖς θεράπουσιν, οὕτως ποιήσομεν· — LXX Swete · 31

32

We will cross over into the land of Canaan armed before [[YHWH|the LORD]], that we may have our inheritance… on this side of the Jordan.”

נַ֣חְנוּ נַעֲבֹ֧ר אֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן חֲלוּצִ֛ים לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה וְאִתָּ֙נוּ֙ נַחֲלָתֵ֔נוּ אֲחֻזַּ֣ת מֵעֵ֖בֶר לַיַּרְדֵּֽן׃ naḥ·nū na·‘ă·ḇōr ’e·reṣ kə·nā·‘an ḥă·lū·ṣîm lip̄·nê Yah·weh wə·’it·tā·nū na·ḥă·lā·ṯê·nū ’ă·ḥuz·zaṯ mê·‘ê·ḇer lay·yar·dênWLC · 32

ἡμεῖς διαβησόμεθα ἐνωπλισμένοι ἔναντι Τυρίου εἰς γῆν Χανάαν, καὶ δώσετε τὴν κατά. σχέσιν ἡμῖν ἐν τῷ πέραν τοῦ Ἰορδάνου. — LXX Swete · 32

33

So Moses gave to the Gadites…, to the Reubenites…, and to the half-tribe… of Manasseh son of Joseph the kingdom of Sihon king of the Amorites and the kingdom of Og king of Bashan— the land including its cities and the territory surrounding them…

מֹשֶׁ֡ה וַיִּתֵּ֣ן לָהֶ֣ם׀ לִבְנֵי־ גָד֩ וְלִבְנֵ֨י רְאוּבֵ֜ן וְלַחֲצִ֣י׀ שֵׁ֣בֶט׀ מְנַשֶּׁ֣ה בֶן־ יוֹסֵ֗ף אֶת־ מַמְלֶ֙כֶת֙ סִיחֹן֙ מֶ֣לֶךְ הָֽאֱמֹרִ֔י וְאֶת־ מַמְלֶ֔כֶת ע֖וֹג מֶ֣לֶךְ הַבָּשָׁ֑ן הָאָ֗רֶץ לְעָרֶ֙יהָ֙ בִּגְבֻלֹ֔ת סָבִֽיב׃ עָרֵ֥י הָאָ֖רֶץ mō·šeh way·yit·tên lā·hem liḇ·nê- ḡāḏ wə·liḇ·nê rə·’ū·ḇên wə·la·ḥă·ṣî šê·ḇeṭ mə·naš·šeh ḇen- yō·w·sêp̄ ’eṯ- mam·le·ḵeṯ sî·ḥōn me·leḵ hā·’ĕ·mō·rî wə·’eṯ- mam·le·ḵeṯ ‘ō·wḡ me·leḵ hab·bā·šān hā·’ā·reṣ lə·‘ā·re·hā biḡ·ḇu·lōṯ sā·ḇîḇ ‘ā·rê hā·’ā·reṣWLC · 33

καὶ ἔδωκεν, τοῖς υἱοῖς Γὰδ καὶ τοῖς υἱοῖς Ῥουβὴν καὶ τῷ ἡμίσει φυλῆς Μανασσὴ υἱῶν Ἰωσήφ, τὴν βασιλείαν Σηὼν βασιλέως Ἀμορραίων καὶ τὴν βασιλείαν Ὢγ βασιλέως βασᾶν, τὴν γῆν καὶ τὰς πόλεις σὺν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς, πόλεις τῆς γῆς κύκλῳ. — LXX Swete · 33

34

And the Gadites… built up Dibon, Ataroth, Aroer,

בְנֵי־ גָ֔ד אֶת־ וַיִּבְנ֣וּ דִּיבֹ֖ן וְאֶת־ עֲטָרֹ֑ת וְאֵ֖ת עֲרֹעֵֽר׃ ḇə·nê- ḡāḏ ’eṯ- way·yiḇ·nū dî·ḇōn wə·’eṯ- ‘ă·ṭā·rōṯ wə·’êṯ ‘ă·rō·‘êrWLC · 34

Καὶ οἰκοδόμησαν οἱ υἱοὶ Γὰδ τὴν Δαιβὼν καὶ τὴν Ἀταρὼθ καὶ τὴν Ἀροὴρ — LXX Swete · 34

35

  • vvv Atroth-shophan, Jazer, Jogbehah,

וְאֶת־ עַטְרֹ֥ת שׁוֹפָ֛ן וְאֶת־ יַעְזֵ֖ר וְיָגְבֳּהָֽה׃ wə·’eṯ- ‘aṭ·rōṯ šō·w·p̄ān wə·’eṯ- ya‘·zêr wə·yā·ḡə·bo·hāhWLC · 35

καὶ τήν Σωφὰρ καὶ τὴν Ἰαζήρ, καὶ ὕψωσαν αὐτάς· — LXX Swete · 35

36

  • vvv Beth-nimrah, vvv and Beth-haran as fortified cities, and they built folds for their flocks.

וְאֶת־ בֵּ֥ית נִמְרָ֖ה וְאֶת־ בֵּ֣ית הָרָ֑ן מִבְצָ֖ר עָרֵ֥י וְגִדְרֹ֥ת צֹֽאן׃ wə·’eṯ- bêṯ nim·rāh wə·’eṯ- bêṯ hā·rān miḇ·ṣār ‘ā·rê wə·ḡiḏ·rōṯ ṣōnWLC · 36

καὶ Ναμρὰμ καὶ τὴν Βαιθαράν, πόλεις ὀχυρὰς καὶ ἐπαύλεις προβάτων. — LXX Swete · 36

37

The Reubenites… built up Heshbon, Elealeh, Kiriathaim,

וּבְנֵ֤י רְאוּבֵן֙ בָּנ֔וּ אֶת־ חֶשְׁבּ֖וֹן וְאֶת־ אֶלְעָלֵ֑א וְאֵ֖ת קִרְיָתָֽיִם׃ ū·ḇə·nê rə·’ū·ḇên bā·nū ’eṯ- ḥeš·bō·wn wə·’eṯ- ’el·‘ā·lê wə·’êṯ qir·yā·ṯā·yimWLC · 37

καὶ οἱ υἱοὶ Ῥουβὴν οἰκοδόμησαν τὴν Ἑσεβὼν καὶ Λεαλὴμ καὶ Καριαιθάμ, — LXX Swete · 37

38

  • as well as Nebo vvv and Baal-meon (whose names were changed), and Sibmah. And they renamed… - the cities they rebuilt.

וְאֶת־ נְב֞וֹ וְאֶת־ בַּ֧עַל מְע֛וֹן שֵׁ֖ם וְאֶת־ מֽוּסַבֹּ֥ת שִׂבְמָ֑ה וַיִּקְרְא֣וּ בְשֵׁמֹ֔ת אֶת־ שְׁמ֥וֹת הֶעָרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר בָּנֽוּ׃ wə·’eṯ- nə·ḇōw wə·’eṯ- ba·‘al mə·‘ō·wn šêm wə·’eṯ- mū·sab·bōṯ śiḇ·māh way·yiq·rə·’ū ḇə·šê·mōṯ ’eṯ- šə·mō·wṯ he·‘ā·rîm ’ă·šer bā·nūWLC · 38

καὶ τὴν Βεελμεών, περικεκυκλωμένας, καὶ Σεβαμά· καὶ ἐπωνόμασαν κατὰ τὰ ὀνόματα αὐτῶν τὰ ὀνόματα τῶν πόλεων ἃς ᾠκοδόμησαν. — LXX Swete · 38

39

The descendants of Machir son of Manasseh went to Gilead, captured it, and drove out the Amorites who were there.

בְּנֵ֨י מָכִ֧יר בֶּן־ מְנַשֶּׁ֛ה וַיֵּ֨לְכ֜וּ גִּלְעָ֖דָה וַֽיִּלְכְּדֻ֑הָ וַיּ֖וֹרֶשׁ אֶת־ הָאֱמֹרִ֥י אֲשֶׁר־ בָּֽהּ׃ bə·nê mā·ḵîr ben- mə·naš·šeh way·yê·lə·ḵū gil·‘ā·ḏāh way·yil·kə·ḏu·hā way·yō·w·reš ’eṯ- hā·’ĕ·mō·rî ’ă·šer- bāhWLC · 39

καὶ ἐπορεύθη υἱὸς Μαχεὶρ υἱοῦ Μανασσὴ Γαλαὰδ καὶ ἔλαβεν αὐτήν, καὶ ἀπώλεσεν τὸν Ἀμορραῖον τὸν κατοικοῦντα ἐν αὐτῇ. — LXX Swete · 39

40

So Moses gave Gilead to the clan of Machir son of Manasseh, and they settled there.

מֹשֶׁה֙ אֶת־ וַיִּתֵּ֤ן הַגִּלְעָ֔ד לְמָכִ֖יר בֶּן־ מְנַשֶּׁ֑ה וַיֵּ֖שֶׁב בָּֽהּ׃ mō·šeh ’eṯ- way·yit·tên hag·gil·‘āḏ lə·mā·ḵîr ben- mə·naš·šeh way·yê·šeḇ bāhWLC · 40

καὶ ἔδωκεν ἢν Γαλαὰδ τῷ Μαχεὶρ υἱῷ Μανασσή, καὶ κατῴκησεν ἐκεῖ. — LXX Swete · 40

41

Jair, a descendant of Manasseh, went and captured their villages and called them Havvoth-jair.

וְיָאִ֤יר בֶּן־ מְנַשֶּׁה֙ הָלַ֔ךְ וַיִּלְכֹּ֖ד אֶת־ חַוֺּתֵיהֶ֑ם וַיִּקְרָ֥א אֶתְהֶ֖ן חַוֺּ֥ת יָאִֽיר׃ wə·yā·’îr ben- mə·naš·šeh hā·laḵ way·yil·kōḏ ’eṯ- ḥaw·wō·ṯê·hem way·yiq·rā ’eṯ·hen ḥaw·wōṯ yā·’îrWLC · 41

καὶ Ἰαεὶρ ὁ τοῦ Μανασσὴ ἐπορεύθη κα ἔλαβεν τὰς ἐπαύλεις αὐτῶν, ἆσεν αὐτὰς Ἐπαύλεις Ἰαείρ. — LXX Swete · 41

42

And Nobah went and captured Kenath and its villages and called it Nobah, after his own name.

וְנֹ֣בַח הָלַ֔ךְ וַיִּלְכֹּ֥ד אֶת־ קְנָ֖ת וְאֶת־ בְּנֹתֶ֑יהָ וַיִּקְרָ֧א לָ֦ה נֹ֖בַח בִּשְׁמֽוֹ׃פ wə·nō·ḇaḥ hā·laḵ way·yil·kōḏ ’eṯ- qə·nāṯ wə·’eṯ- bə·nō·ṯe·hā way·yiq·rā lāh nō·ḇaḥ biš·mōwWLC · 42

καὶ Νάβαυ ἐπορεύθη κα τὴν Καάθ καὶ τὰς κώμας αὐτῆς, καὶ ἐπωνόμασεν αὐτὰς Νάβωθ του ὀνόματος αὐτοῦ. — LXX Swete · 42


← Chapter 31 | Numbers | Chapter 33 →