← 1 | ← Overview | Deuteronomy | 3 →
Chapter 2
Wanderings in the Wilderness
1
Then we turned back and headed for the wilderness by way of the Red Sea, as [[YHWH|the LORD]]… had instructed me, and for many days we wandered around Mount Seir.
וַנֵּ֜פֶן וַנִּסַּ֤ע הַמִּדְבָּ֙רָה֙ דֶּ֣רֶךְ ס֔וּף יַם־ כַּאֲשֶׁ֛ר יְהוָ֖ה אֵלָ֑י דִּבֶּ֥ר רַבִּֽים׃ס יָמִ֥ים וַנָּ֥סָב אֶת־ הַר־ שֵׂעִ֖יר wan·nê·p̄en wan·nis·sa‘ ham·miḏ·bā·rāh de·reḵ sūp̄ yam- ka·’ă·šer Yah·weh ’ê·lāy dib·ber rab·bîm yā·mîm wan·nā·sāḇ ’eṯ- har- śê·‘îr — WLC · 1
καὶ ἐπιστραφέντες ἀπήραμεν εἰς τὴν ἔρημον, ὁδὸν θάλασσαν ἐρυάν, ὃν τρόπον ἐλάλησεν Κύριος πρὸς μέ, καὶ ἐκυκλώσαμεν τὸ ὄρος τὸ Σηεὶρ ἡμέρας πολλάς. — LXX Swete · 1
2
At this time [[YHWH|the LORD]] said to me…,
יְהוָ֖ה וַיֹּ֥אמֶר אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃ Yah·weh way·yō·mer ’ê·lay lê·mōr — WLC · 2
3
“You have been wandering around this hill country long enough turn to the north
סֹ֖ב אֶת־ הַזֶּ֑ה הָהָ֣ר רַב־ לָכֶ֕ם פְּנ֥וּ לָכֶ֖ם צָפֹֽנָה׃ sōḇ ’eṯ- haz·zeh hā·hār raḇ- lā·ḵem pə·nū lā·ḵem ṣā·p̄ō·nāh — WLC · 3
Ἱκανούσθω ὑμῖν κυκλοῦν τὸ ὄρος τοῦτο, ἐπιστράφητε οὖν ἐπὶ βορρᾶν· — LXX Swete · 3
4
- and command… the people: ‘You will pass through the territory of your brothers, the descendants of Esau, who live in Seir. They will be afraid of you, so you must be very careful.
וְאֶת־ צַ֣ו לֵאמֹר֒ הָעָם֮ אַתֶּ֣ם עֹֽבְרִ֗ים בִּגְבוּל֙ אֲחֵיכֶ֣ם בְּנֵי־ עֵשָׂ֔ו הַיֹּשְׁבִ֖ים בְּשֵׂעִ֑יר וְיִֽירְא֣וּ מִכֶּ֔ם מְאֹֽד׃ וְנִשְׁמַרְתֶּ֖ם wə·’eṯ- ṣaw lê·mōr hā·‘ām ’at·tem ‘ō·ḇə·rîm biḡ·ḇūl ’ă·ḥê·ḵem bə·nê- ‘ê·śāw hay·yō·šə·ḇîm bə·śê·‘îr wə·yî·rə·’ū mik·kem mə·’ōḏ wə·niš·mar·tem — WLC · 4
καὶ τῷ λῆ ἔντειλαι λέγων Ὑμεῖς παραπορεύεσθε διὰ τῶν ὁρίων τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν υἱῶν Ἠσαύ, οἳ κατοικοῦσιν ἐν Σηείρ, καὶ φοβηθήσονται ὑμᾶς καὶ εὐλαβηθήσονται ὑμᾶς σφόδρα. — LXX Swete · 4
5
Do not provoke them, for I will not give you any of their land, not even a footprint…,… because I have given Mount Seir to Esau as [his] possession.
אַל־ תִּתְגָּר֣וּ בָ֔ם כִּ֠י לֹֽא־ אֶתֵּ֤ן לָכֶם֙ מֵֽאַרְצָ֔ם עַ֖ד מִדְרַ֣ךְ כַּף־ רָ֑גֶל כִּֽי־ נָתַ֖תִּי אֶת־ הַ֥ר שֵׂעִֽיר׃ לְעֵשָׂ֔ו יְרֻשָּׁ֣ה ’al- tiṯ·gā·rū ḇām kî lō- ’et·tên lā·ḵem mê·’ar·ṣām ‘aḏ miḏ·raḵ kap̄- rā·ḡel kî- nā·ṯat·tî ’eṯ- har śê·‘îr lə·‘ê·śāw yə·ruš·šāh — WLC · 5
μὴ συνάψητε πρὸς αὐτοὺς πόλεμον· οὐ γὰρ μὴ δῶ ὑμῖν ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν οὐδὲ βῆμα ποδός, ὅτι υἱοῖς Ἠσαὺ δέδωκα τὸ ὄρος τὸ Σηείρ. — LXX Swete · 5
6
You are to pay them in silver for the food you eat and - the water you drink.’”
תִּשְׁבְּר֧וּ מֵֽאִתָּ֛ם בַּכֶּ֖סֶף אֹ֣כֶל וַאֲכַלְתֶּ֑ם וְגַם־ תִּכְר֧וּ מֵאִתָּ֛ם בַּכֶּ֖סֶף מַ֜יִם וּשְׁתִיתֶֽם׃ tiš·bə·rū mê·’it·tām bak·ke·sep̄ ’ō·ḵel wa·’ă·ḵal·tem wə·ḡam- tiḵ·rū mê·’it·tām bak·ke·sep̄ ma·yim ū·šə·ṯî·ṯem — WLC · 6
βρώματα ἀργυρίου ἀγοράσατε παρ’ αὐτῶν καὶ φάγεσθε, καὶ ὕδωρ μέτρῳ λήμψεσθε παρ’ αὐτῶν ἀργυρίου καὶ πίεσθε· — LXX Swete · 6
7
Indeed, [[YHWH|the LORD]] your God has blessed you in all the work of your hands. He has watched over your journey through this vast wilderness. The LORD your God has been with you these forty years, and you have lacked nothing…
כִּי֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ בֵּֽרַכְךָ֗ בְּכֹל֙ מַעֲשֵׂ֣ה יָדֶ֔ךָ יָדַ֣ע לֶכְתְּךָ֔ אֶת־ הַזֶּ֑ה הַגָּדֹ֖ל הַמִּדְבָּ֥ר יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ עִמָּ֔ךְ זֶ֣ה׀ אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֗ה חָסַ֖רְתָּ לֹ֥א דָּבָֽר׃ kî Yah·weh ’ĕ·lō·he·ḵā bê·raḵ·ḵā bə·ḵōl ma·‘ă·śêh yā·ḏe·ḵā yā·ḏa‘ leḵ·tə·ḵā ’eṯ- haz·zeh hag·gā·ḏōl ham·miḏ·bār Yah·weh ’ĕ·lō·he·ḵā ‘im·māḵ zeh ’ar·bā·‘îm šā·nāh ḥā·sar·tā lō dā·ḇār — WLC · 7
ὁ γὰρ κύριος ὁ θεὸς σε ἐν παντὶ ἔργῳ τῶν χειρῶν σου. διάγνωθι πῶς διῆλθες τὴν ἔρημον τὴν μεγάλην καὶ τὴν φοβερὰν ἐκείνην· ἰδοὺ τεσσεράκοντα ἔτη Κύριος ὁ θεός σου μετὰ σοῦ, οὐκ ἐπεδεήθης ῥήματος. — LXX Swete · 7
8
So we passed by… our brothers, the descendants of Esau, who live in Seir. We turned away from the Arabah road, which comes up from Elath vvv and Ezion-geber, and traveled along the road of the Wilderness of Moab.
וַֽנַּעֲבֹ֞ר מֵאֵ֧ת אַחֵ֣ינוּ בְנֵי־ עֵשָׂ֗ו הַיֹּֽשְׁבִים֙ בְּשֵׂעִ֔יר וַנֵּ֙פֶן֙ הָֽעֲרָבָ֔ה מִדֶּ֙רֶךְ֙ מֵאֵילַ֖ת וּמֵעֶצְיֹ֣ן גָּ֑בֶרס וַֽנַּעֲבֹ֔ר דֶּ֖רֶךְ מִדְבַּ֥ר מוֹאָֽב׃ wan·na·‘ă·ḇōr mê·’êṯ ’a·ḥê·nū ḇə·nê- ‘ê·śāw hay·yō·šə·ḇîm bə·śê·‘îr wan·nê·p̄en hā·‘ă·rā·ḇāh mid·de·reḵ mê·’ê·laṯ ū·mê·‘eṣ·yōn gå̄·ḇɛ·rs wan·na·‘ă·ḇōr de·reḵ miḏ·bar mō·w·’āḇ — WLC · 8
καὶ παρήλθομεν τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν υἱοὺς Ἠσαύ, τοὺς κατοικοῦντας ἐν Σηεὶρ παρὰ τὴν ὁδὸν τὴν Ἄραβά ἀπὸ Ἀραβὰ καὶ ἀπὸ Γάβερ· Γάβερ· καὶ ἐπιστρέψαντες παρήλθομεν ἔρημον ὁδὸν Μωάβ. — LXX Swete · 8
9
Then [[YHWH|the LORD]] said to me, “Do not harass the Moabites [or] provoke them to war, for I will not give you any of their land -, because I have given Ar to the descendants of Lot as [their] possession.”
יְהוָ֜ה וַיֹּ֨אמֶר אֵלַ֗י אֶל־ תָּ֙צַר֙ אֶת־ מוֹאָ֔ב וְאַל־ תִּתְגָּ֥ר בָּ֖ם מִלְחָמָ֑ה כִּ֠י לֹֽא־ אֶתֵּ֨ן לְךָ֤ מֵֽאַרְצוֹ֙ יְרֻשָּׁ֔ה כִּ֣י נָתַ֥תִּי אֶת־ עָ֖ר לִבְנֵי־ ל֔וֹט יְרֻשָּֽׁה׃ Yah·weh way·yō·mer ’ê·lay ’el- tå̄·ṣar ’eṯ- mō·w·’āḇ wə·’al- tiṯ·gār bām mil·ḥā·māh kî lō- ’et·tên lə·ḵā mê·’ar·ṣōw yə·ruš·šāh kî nā·ṯat·tî ’eṯ- ‘ār liḇ·nê- lō·wṭ yə·ruš·šāh — WLC · 9
Καὶ εἶπεν κύριος πρὸς μέ Μὴ ἐχθραίνετε τοῖς Μωαβείταις, καὶ μὴ συνάψητε πρὸς αὐτοὺς πόλεμον· οὐ γὰρ μὴ δῶ ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν ὑμῖν ἐν κλήρῳ, τοῖς γὰρ υἱοῖς Λὼτ δέδωκα τὴν Σηεὶρ κληρονομεῖν. — LXX Swete · 9
10
(The Emites used to live there, a people great and many, as tall as the Anakites.
הָאֵמִ֥ים לְפָנִ֖ים יָ֣שְׁבוּ בָ֑הּ עַ֣ם גָּד֥וֹל וְרַ֛ב וָרָ֖ם כָּעֲנָקִֽים׃ hā·’ê·mîm lə·p̄ā·nîm yā·šə·ḇū ḇāh ‘am gā·ḏō·wl wə·raḇ wā·rām kā·‘ă·nā·qîm — WLC · 10
οἱ Ομμεὶν πρότεροι ἐνεκάθηντο ἐπ’ αὐτῆς, ἔθνος μέγα καὶ πολύ, καὶ ἰσχύοντες ὥσπερ οἱ Ἐνακείμ· — LXX Swete · 10
11
Like the Anakites, they were also… regarded as Rephaim, though the Moabites called them Emites.
כָּעֲנָקִ֑ים אַף־ הֵ֖ם יֵחָשְׁב֥וּ רְפָאִ֛ים וְהַמֹּ֣אָבִ֔ים יִקְרְא֥וּ לָהֶ֖ם אֵמִֽים׃ kā·‘ă·nā·qîm ’ap̄- hêm yê·ḥā·šə·ḇū rə·p̄ā·’îm wə·ham·mō·’ā·ḇîm yiq·rə·’ū lā·hem ’ê·mîm — WLC · 11
Ῥαφαεὶν λογισθήσονται καὶ οὗτοι ὥσπερ οἱ Ἐνακείμ· καὶ οἱ Μωαβεῖται ἐπονομόζουσιν αὐτοὺς Ὀμμείν. — LXX Swete · 11
12
The Horites used to live in Seir, but the descendants of Esau drove them out. They destroyed [the Horites] from before them and settled in their place, just as Israel did in the land that [[YHWH|the LORD]] gave them as their possession.)
הַחֹרִים֮ לְפָנִים֒ יָשְׁב֣וּ וּבְשֵׂעִ֞יר וּבְנֵ֧י עֵשָׂ֣ו יִֽירָשׁ֗וּם וַיַּשְׁמִידוּם֙ מִפְּנֵיהֶ֔ם וַיֵּשְׁב֖וּ תַּחְתָּ֑ם כַּאֲשֶׁ֧ר יִשְׂרָאֵ֗ל עָשָׂ֣ה לְאֶ֙רֶץ֙ אֲשֶׁר־ יְהוָ֖ה נָתַ֥ן לָהֶֽם׃ יְרֻשָּׁת֔וֹ ha·ḥō·rîm lə·p̄ā·nîm yā·šə·ḇū ū·ḇə·śê·‘îr ū·ḇə·nê ‘ê·śāw yî·rā·šūm way·yaš·mî·ḏūm mip·pə·nê·hem way·yê·šə·ḇū taḥ·tām ka·’ă·šer yiś·rā·’êl ‘ā·śāh lə·’e·reṣ ’ă·šer- Yah·weh nā·ṯan lā·hem yə·ruš·šā·ṯōw — WLC · 12
καὶ ἐν Σηεὶρ ἐνεκάθητο ὁ Χορραῖος πρότερον, καὶ υἱοὶ Ἠσαὺ ἀπώλεσαν αὐτοὺς καὶ ἐξέτριψαν αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ’ αὐτῶν· ὃν τρόπον ἐποίησεν Ἰσραὴλ τὴν γῆν τῆς κληρονομίας αὐτοῦ, ἣν δέδωκεν κύριος αὐτοῖς. — LXX Swete · 12
13
“Now arise and cross over the Brook of Zered.” So we crossed over the Brook of Zered.
עַתָּ֗ה קֻ֛מוּ וְעִבְר֥וּ לָכֶ֖ם אֶת־ נַ֣חַל זָ֑רֶד וַֽנַּעֲבֹ֖ר אֶת־ נַ֥חַל זָֽרֶד׃ ‘at·tāh qu·mū wə·‘iḇ·rū lā·ḵem ’eṯ- na·ḥal zā·reḏ wan·na·‘ă·ḇōr ’eṯ- na·ḥal zā·reḏ — WLC · 13
οὖν οὖν ἀνάστητε καὶ ἀπάρατε ὑμεῖς, καὶ παραπορεύεσθε τὴν φάραγγα Ζάρετ. καὶ παρήλθομεν τὴν φάραγγα Ζάρετ, — LXX Swete · 13
14
The time we spent traveling from Kadesh-barnea until we crossed over the Brook of Zered was thirty-eight… years, until that entire generation of fighting men had perished from the camp, as [[YHWH|the LORD]] had sworn to them.
וְהַיָּמִ֞ים אֲשֶׁר־ הָלַ֣כְנוּ׀ מִקָּדֵ֣שׁ בַּרְנֵ֗עַ עַ֤ד אֲשֶׁר־ עָבַ֙רְנוּ֙ אֶת־ נַ֣חַל זֶ֔רֶד שְׁלֹשִׁ֥ים וּשְׁמֹנֶ֖ה שָׁנָ֑ה עַד־ כָּל־ הַדּ֜וֹר הַמִּלְחָמָה֙ אַנְשֵׁ֤י תֹּ֨ם מִקֶּ֣רֶב הַֽמַּחֲנֶ֔ה כַּאֲשֶׁ֛ר יְהוָ֖ה נִשְׁבַּ֥ע לָהֶֽם׃ wə·hay·yā·mîm ’ă·šer- hā·laḵ·nū miq·qā·ḏêš bar·nê·a‘ ‘aḏ ’ă·šer- ‘ā·ḇar·nū ’eṯ- na·ḥal ze·reḏ šə·lō·šîm ū·šə·mō·neh šā·nāh ‘aḏ- kāl- had·dō·wr ham·mil·ḥā·māh ’an·šê tōm miq·qe·reḇ ham·ma·ḥă·neh ka·’ă·šer Yah·weh niš·ba‘ lā·hem — WLC · 14
καὶ αἱ ἡμέραι ἃς παρεπορεύθημεν ἀπὸ Καδὴς Βαρνὴ ἕως οὗ παρήλθομεν τὴν φάραγγα Ζάρετ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη, ἕως οὗ διέπεσεν πᾶσα γενεὰ ἀνδρῶν πολεμιστῶν ἀποθνήσκοντες ἐκ τῆς βολῆς, καθότι ὤμοσεν αὐτοῖς ὁ θεός· — LXX Swete · 14
15
Indeed, [[YHWH|the LORD]]’s hand was against them, to eliminate them from the camp, until they had all perished.
וְגַ֤ם יְהוָה֙ יַד־ הָ֣יְתָה בָּ֔ם לְהֻמָּ֖ם מִקֶּ֣רֶב הַֽמַּחֲנֶ֑ה עַ֖ד תֻּמָּֽם׃ wə·ḡam Yah·weh yaḏ- hā·yə·ṯāh bām lə·hum·mām miq·qe·reḇ ham·ma·ḥă·neh ‘aḏ tum·mām — WLC · 15
καὶ ἡ χεὶρ τοῦ θεοῦ ἦν ἐπ᾿ αὐτοῖς ἐξαναλῶσαι αὐτοὺς ἐκ μέσου τῆς παρεμβολῆς, ἕως οὖ διέπεσαν. — LXX Swete · 15
16
Now when… all the fighting men among the people had died,
וַיְהִ֨י כַאֲשֶׁר־ תַּ֜מּוּ כָּל־ הַמִּלְחָמָ֛ה אַנְשֵׁ֧י מִקֶּ֥רֶב הָעָֽם׃ס לָמ֖וּת way·hî ḵa·’ă·šer- tam·mū kāl- ham·mil·ḥā·māh ’an·šê miq·qe·reḇ hā·‘ām lā·mūṯ — WLC · 16
Καὶ ἐγενήθη ἐπεὶ διέπεσαν πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταὶ ἀποθνήσκοντες ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ, — LXX Swete · 16
17
[[YHWH|the LORD]] said to me…,
יְהוָ֖ה וַיְדַבֵּ֥ר אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃ Yah·weh way·ḏab·bêr ’ê·lay lê·mōr — WLC · 17
18
“Today you are going to cross the border of Moab at Ar.
הַיּ֛וֹם אֶת־ אַתָּ֨ה עֹבֵ֥ר גְּב֥וּל מוֹאָ֖ב אֶת־ עָֽר׃ hay·yō·wm ’eṯ- ’at·tāh ‘ō·ḇêr gə·ḇūl mō·w·’āḇ ’eṯ- ‘ār — WLC · 18
Σὺ παραπορεύσῃ σήμερον τὰ ὅρια Μωὰβ τὴν Σηείρ, καὶ — LXX Swete · 18
19
But when you get close to the Ammonites…, do not harass them… or provoke them, for I will not give you any of the land of the Ammonites… -. I have given it to the descendants of Lot as [their] possession.”
וְקָרַבְתָּ֗ מ֚וּל בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן אַל־ תְּצֻרֵ֖ם וְאַל־ תִּתְגָּ֣ר בָּ֑ם כִּ֣י לֹֽא־ אֶ֠תֵּן לְךָ֙ מֵאֶ֨רֶץ בְּנֵי־ עַמּ֤וֹן יְרֻשָּׁ֔ה כִּ֥י נְתַתִּ֥יהָ לִבְנֵי־ ל֖וֹט יְרֻשָּֽׁה׃ wə·qā·raḇ·tā mūl bə·nê ‘am·mō·wn ’al- tə·ṣu·rêm wə·’al- tiṯ·gār bām kî lō- ’et·tên lə·ḵā mê·’e·reṣ bə·nê- ‘am·mō·wn yə·ruš·šāh kî nə·ṯat·tî·hā liḇ·nê- lō·wṭ yə·ruš·šāh — WLC · 19
προσάξετε ἐγγὺς υἱῶν Ἀμμάν· μὴ ἐχθραίνετε αὐτοῖς καὶ μὴ συνάψητε αὐτοῖς εἰς πόλεμον, οὐ γὰρ μὴ δῶ ἀπὸ τῆς γῆς υἱῶν Ἀμμάν σοι ἐν κλήρῳ, ὅτι τοῖς υἱοῖς Λὼτ δέδωκα αὐτὴν ἐν κλήρῳ. — LXX Swete · 19
20
(That too was regarded as the land of the Rephaim, [who] used to live there…, though the Ammonites called them Zamzummites.
אַף־ הִ֑וא תֵּחָשֵׁ֖ב אֶֽרֶץ־ רְפָאִ֥ים רְפָאִ֤ים יָֽשְׁבוּ־ בָהּ֙ לְפָנִ֔ים וְהָֽעַמֹּנִ֔ים יִקְרְא֥וּ לָהֶ֖ם זַמְזֻמִּֽים׃ ’ap̄- hî tê·ḥā·šêḇ ’e·reṣ- rə·p̄ā·’îm rə·p̄ā·’îm yā·šə·ḇū- ḇāh lə·p̄ā·nîm wə·hā·‘am·mō·nîm yiq·rə·’ū lā·hem zam·zum·mîm — WLC · 20
γῆ Ραφαεὶν λογισθήσεται, καὶ γὰρ ἐπ’ αὐτῆς κατῴκουν οἱ Ῥαφαεὶν τὸ πρότερον, καὶ οἱ Ἀμμανεῖται ὀνομάζουσιν αὐτοὺς Ζοχομείν, — LXX Swete · 20
21
[They were] a people great and many, as tall as the Anakites. But [[YHWH|the LORD]] destroyed them from before [the Ammonites], who drove them out and settled in their place,
עַ֣ם גָּד֥וֹל וְרַ֛ב וָרָ֖ם כָּעֲנָקִ֑ים יְהוָה֙ וַיַּשְׁמִידֵ֤ם מִפְּנֵיהֶ֔ם וַיִּירָשֻׁ֖ם וַיֵּשְׁב֥וּ תַחְתָּֽם׃ ‘am gā·ḏō·wl wə·raḇ wā·rām kā·‘ă·nā·qîm Yah·weh way·yaš·mî·ḏêm mip·pə·nê·hem way·yî·rā·šum way·yê·šə·ḇū ṯaḥ·tām — WLC · 21
ἔθνος μέγα κα πολὺ καὶ δυνατώτερον ὑμῶν ὥσπερ οἱ Ἐνακείμ· καὶ ἀπώλεσεν αὐτοὺς κύριος πρὸ προσώπου αὐτῶν, καὶ κατεκληρονόμησαν καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ’ αὐτῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης· — LXX Swete · 21
22
just as He had done for the descendants of Esau who lived in Seir, when He destroyed the Horites from before them. They drove them out and have lived in their place to this day.
כַּאֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙ לִבְנֵ֣י עֵשָׂ֔ו הַיֹּשְׁבִ֖ים בְּשֵׂעִ֑יר אֲשֶׁ֨ר הִשְׁמִ֤יד אֶת־ הַחֹרִי֙ מִפְּנֵיהֶ֔ם וַיִּֽירָשֻׁם֙ וַיֵּשְׁב֣וּ תַחְתָּ֔ם עַ֖ד הַזֶּֽה׃ הַיּ֥וֹם ka·’ă·šer ‘ā·śāh liḇ·nê ‘ê·śāw hay·yō·šə·ḇîm bə·śê·‘îr ’ă·šer hiš·mîḏ ’eṯ- ha·ḥō·rî mip·pə·nê·hem way·yî·rā·šum way·yê·šə·ḇū ṯaḥ·tām ‘aḏ haz·zeh hay·yō·wm — WLC · 22
ὥσπερ ἐποίησαν τοῖς υἱοῖς Ἠσαὺ τοῖς κατοικοῦσιν ἐν Σηείρ, ὃν τρόπον ἐξέτριψαν τὸν Χορραῖον ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, καὶ κατεκληρονόμησαν καὶ ἀντ’ αὐτῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης· — LXX Swete · 22
23
And the Avvim, who lived in villages as far as Gaza, were destroyed by the Caphtorites, who came out of Caphtor and settled in their place.)
וְהָֽעַוִּ֛ים הַיֹּשְׁבִ֥ים בַּחֲצֵרִ֖ים עַד־ עַזָּ֑ה הִשְׁמִידֻ֖ם כַּפְתֹּרִים֙ הַיֹּצְאִ֣ים מִכַּפְתּ֔וֹר וַיֵּשְׁב֥וּ תַחְתָּֽם׃ wə·hā·‘aw·wîm hay·yō·šə·ḇîm ba·ḥă·ṣê·rîm ‘aḏ- ‘az·zāh hiš·mî·ḏum kap̄·tō·rîm hay·yō·ṣə·’îm mik·kap̄·tō·wr way·yê·šə·ḇū ṯaḥ·tām — WLC · 23
καὶ οἱ Εὐαῖοι οἱ κατοικοῦντες ἐν Ἁσηδὼθ ἕως Γάζης, καὶ οἱ Καππάδοκες οἱ ἐξελθόντες ἐκ Καππαδοκίας ἐξέτριψαν, αὐτοὺς καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ’ αὐτῶν. — LXX Swete · 23
The Defeat of Sihon
24
“Arise, set out, and cross the Arnon Valley. See, I have delivered into your hand Sihon the Amorite, king of Heshbon, and his land. Begin to take possession of it and engage him in battle.
ק֣וּמוּ סְּע֗וּ וְעִבְרוּ֮ אֶת־ אַרְנֹן֒ נַ֣חַל רְאֵ֣ה נָתַ֣תִּי בְ֠יָדְךָ סִיחֹ֨ן הָֽאֱמֹרִ֛י וְאֶת־ מֶֽלֶךְ־ חֶשְׁבּ֧וֹן אַרְצ֖וֹ אֶת־ הָחֵ֣ל רָ֑שׁ וְהִתְגָּ֥ר בּ֖וֹ מִלְחָמָֽה׃ qū·mū sə·‘ū wə·‘iḇ·rū ’eṯ- ’ar·nōn na·ḥal rə·’êh nā·ṯat·tî ḇə·yā·ḏə·ḵā sî·ḥōn hā·’ĕ·mō·rî wə·’eṯ- me·leḵ- ḥeš·bō·wn ’ar·ṣōw ’eṯ- hā·ḥêl rāš wə·hiṯ·gār bōw mil·ḥā·māh — WLC · 24
νῦν οὖν ἀνάστητε καὶ ἀπάρατε, καὶ παρέλθατε ὑμεῖς τὴν φάραγγα Ἀρνῶν· ἰδοὺ παραδέδωκα εἰς χεῖράς σου τὸν Σηὼν βασιλέα Ἐσεβὼν τὸν Ἀμορραῖον καὶ τὴν γῆν αὐτοῦ· ἐνάρχου κληρονομεῖν, σύναπτε πρὸς αὐτὸν πόλεμον. — LXX Swete · 24
25
This very day I will begin to put the dread and fear of you upon all vvv the nations under heaven. They will hear the reports of you and tremble in anguish because of you.”
הַזֶּ֗ה הַיּ֣וֹם אָחֵל֙ תֵּ֤ת פַּחְדְּךָ֙ וְיִרְאָ֣תְךָ֔ עַל־ כָּל־ פְּנֵי֙ הָֽעַמִּ֔ים תַּ֖חַת הַשָּׁמָ֑יִם אֲשֶׁ֤ר יִשְׁמְעוּן֙ שִׁמְעֲךָ֔ וְרָגְז֥וּ וְחָל֖וּ מִפָּנֶֽיךָ׃ haz·zeh hay·yō·wm ’ā·ḥêl têṯ paḥ·də·ḵā wə·yir·’ā·ṯə·ḵā ‘al- kāl- pə·nê hā·‘am·mîm ta·ḥaṯ haš·šā·mā·yim ’ă·šer yiš·mə·‘ūn šim·‘ă·ḵā wə·rā·ḡə·zū wə·ḥā·lū mip·pā·ne·ḵā — WLC · 25
ἐν τῆ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἐνάρχου δοῦναι τὸν τρόμον σου καὶ τὸν φόβον σου ἐπὶ πρόσωπον πάντων τῶν ἐθνῶν τῶν τοῦ οὐρανοῦ, οἵτινες ἀκούσαντες τὸ ὄνομά σου ταραχθήσονται, καὶ ὠδῖνες ἕξουσιν ἀπὸ προσώπου σου. — LXX Swete · 25
26
So from the Wilderness of Kedemoth I sent messengers with an offer of peace to Sihon king of Heshbon, saying,
מִמִּדְבַּ֣ר קְדֵמ֔וֹת וָאֶשְׁלַ֤ח מַלְאָכִים֙ דִּבְרֵ֥י שָׁל֖וֹם אֶל־ סִיח֖וֹן מֶ֣לֶךְ חֶשְׁבּ֑וֹן לֵאמֹֽר׃ mim·miḏ·bar qə·ḏê·mō·wṯ wā·’eš·laḥ mal·’ā·ḵîm diḇ·rê šā·lō·wm ’el- sî·ḥō·wn me·leḵ ḥeš·bō·wn lê·mōr — WLC · 26
Καὶ ἀπέστειλα πρέσβεις ἐκ τῆς ἐρήμου Κεδαμὼθ πρὸς Σηὼν βασιλέα Ἑσεβὼν λόγοις εἰρηνικοῖς λέγων — LXX Swete · 26
27
“Let us pass through your land; we will stay on the main road… We will not turn to the right or to the left.
אֶעְבְּרָ֣ה בְאַרְצֶ֔ךָ בַּדֶּ֥רֶךְ בַּדֶּ֖רֶךְ אֵלֵ֑ךְ לֹ֥א אָס֖וּר יָמִ֥ין וּשְׂמֹֽאול׃ ’e‘·bə·rāh ḇə·’ar·ṣe·ḵā bad·de·reḵ bad·de·reḵ ’ê·lêḵ lō ’ā·sūr yā·mîn ū·śə·mō·wl — WLC · 27
Παρελεύσομαι διὰ τῆς γῆς σου· ἐν τῇ ὁδῷ παρελεύσομαι, οὐχὶ ἐκκλινῶ δεξιὰ οὐδὲ ἀριστερά. — LXX Swete · 27
28
You can sell us food to eat [and] water to drink in exchange for silver. Only let us pass through on foot,
תַּשְׁבִּרֵ֙נִי֙ אֹ֣כֶל בַּכֶּ֤סֶף וְאָכַ֔לְתִּי תִּתֶּן־ לִ֖י וּמַ֛יִם וְשָׁתִ֑יתִי בַּכֶּ֥סֶף רַ֖ק אֶעְבְּרָ֥ה בְרַגְלָֽי׃ taš·bi·rê·nî ’ō·ḵel bak·ke·sep̄ wə·’ā·ḵal·tî tit·ten- lî ū·ma·yim wə·šā·ṯî·ṯî bak·ke·sep̄ raq ’e‘·bə·rāh ḇə·raḡ·lāy — WLC · 28
βρώματα ἀργυρίου ἀποδώσῃ μοι καὶ φάγομαι, καὶ ὕδωρ ἀργυρίου ἀποδώσῃ μοι καὶ πίομαι· πλὴν ὅτι παρελεύσομαι τοῖς ποσίν, — LXX Swete · 28
29
just as the descendants of Esau who live in Seir and the Moabites who live in Ar did for us until we cross the Jordan into the land that [[YHWH|the LORD]] our God is giving us.”
כַּאֲשֶׁ֨ר בְּנֵ֣י עֵשָׂ֗ו הַיֹּֽשְׁבִים֙ בְּשֵׂעִ֔יר וְהַמּ֣וֹאָבִ֔ים הַיֹּשְׁבִ֖ים בְּעָ֑ר עָֽשׂוּ־ לִ֜י עַ֤ד אֲשֶֽׁר־ אֶֽעֱבֹר֙ אֶת־ הַיַּרְדֵּ֔ן אֶל־ הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר־ יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ נֹתֵ֥ן לָֽנוּ׃ ka·’ă·šer bə·nê ‘ê·śāw hay·yō·šə·ḇîm bə·śê·‘îr wə·ham·mō·w·’ā·ḇîm hay·yō·šə·ḇîm bə·‘ār ‘ā·śū- lî ‘aḏ ’ă·šer- ’e·‘ĕ·ḇōr ’eṯ- hay·yar·dên ’el- hā·’ā·reṣ ’ă·šer- Yah·weh ’ĕ·lō·hê·nū nō·ṯên lā·nū — WLC · 29
καθὼς ἐποίησάν μοι οἱ υἱοὶ ’Hσαὺ οἱ κατοικοῦντες ἐν Σηεὶρ καὶ οἱ Μωαβεῖται οἱ κατοικοῦντες ἐν Ἀροήρ, ἕως παρέλθω τὸν Ἰορδάνην εἰς τὴν γῆν ἢν Κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν δίδωσιν ἡμῖν. — LXX Swete · 29
30
But Sihon king of Heshbon would not let us pass through, for [[YHWH|the LORD]] your God had made his spirit stubborn and his heart obstinate, that He might deliver him into your hand, as is the case this day.
סִיחֹן֙ מֶ֣לֶךְ חֶשְׁבּ֔וֹן אָבָ֗ה וְלֹ֣א הַעֲבִרֵ֖נוּ בּ֑וֹ כִּֽי־ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ אֶת־ רוּח֗וֹ הִקְשָׁה֩ לְבָב֔וֹ וְאִמֵּץ֙ אֶת־ לְמַ֛עַן תִּתּ֥וֹ בְיָדְךָ֖ הַזֶּֽה׃ס כַּיּ֥וֹם sî·ḥōn me·leḵ ḥeš·bō·wn ’ā·ḇāh wə·lō ha·‘ă·ḇi·rê·nū bōw kî- Yah·weh ’ĕ·lō·he·ḵā ’eṯ- rū·ḥōw hiq·šāh lə·ḇā·ḇōw wə·’im·mêṣ ’eṯ- lə·ma·‘an tit·tōw ḇə·yā·ḏə·ḵā haz·zeh kay·yō·wm — WLC · 30
καὶ οὐκ ἠθέλησεν Σηὼν βασιλεὺς Ἑσεβὼν παρελθεῖν ἡμᾶς δι’ αὐτοῦ, ὅτι ἐσκλήρυνεν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν τὸ πνεῦμα αὐτοῦ καὶ κατίσχυσεν τὴν καρδίαν αὐτοῦ, ἵνα παραδοθῇ εἰς τὰς χεῖράς σου ὡς ἐν τῆ ἡμέρᾳ ταύτῃ. — LXX Swete · 30
31
Then [[YHWH|the LORD]] said to me, “See, I have begun to deliver Sihon and his land over to you. Now begin to conquer and possess his land.”
יְהוָה֙ וַיֹּ֤אמֶר אֵלַ֔י רְאֵ֗ה הַֽחִלֹּ֙תִי֙ תֵּ֣ת סִיחֹ֖ן וְאֶת־ אַרְצ֑וֹ לְפָנֶ֔יךָ אֶת־ הָחֵ֣ל רָ֔שׁ לָרֶ֖שֶׁת אֶת־ אַרְצֽוֹ׃ Yah·weh way·yō·mer ’ê·lay rə·’êh ha·ḥil·lō·ṯî têṯ sî·ḥōn wə·’eṯ- ’ar·ṣōw lə·p̄ā·ne·ḵā ’eṯ- hā·ḥêl rāš lā·re·šeṯ ’eṯ- ’ar·ṣōw — WLC · 31
καὶ εἶπεν Κύριος πρὸς μέ Ἴδου ἦργμαι παραδοῦναι πρὸ προσώπου σου τὸν Σηὼν βασιλέα Ἑσεβὼν τὸν Ἀμορραῖον καὶ τὴν γῆν αὐτοῦ· ἔναρξαι κληρονομῆσαι τὴν γῆν αὐτοῦ. — LXX Swete · 31
32
So Sihon and his whole army came out for battle against us at Jahaz.
סִיחֹ֨ן ה֧וּא וְכָל־ עַמּ֛וֹ וַיֵּצֵא֩ לַמִּלְחָמָ֖ה לִקְרָאתֵ֜נוּ יָֽהְצָה׃ sî·ḥōn hū wə·ḵāl ‘am·mōw way·yê·ṣê lam·mil·ḥā·māh liq·rā·ṯê·nū yā·hə·ṣāh — WLC · 32
καὶ ἐξῆλθεν Σηὼν βασιλεὺς Ἑσεβὼν εἰς συνάντησιν ἡμῖν, αὐτὸς καὶ πᾶς ὁ λαὸς αὐτοῦ, εἰς πόλεμον Ἰάσσα. — LXX Swete · 32
33
And [[YHWH|the LORD]] our God delivered him over to us, and we defeated him - and his sons and his whole army.
יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ וַֽיִּתְּנֵ֛הוּ לְפָנֵ֑ינוּ וַנַּ֥ךְ אֹת֛וֹ וְאֶת־ בְּנוֹ וְאֶת־ כָּל־ עַמּֽוֹ׃ Yah·weh ’ĕ·lō·hê·nū way·yit·tə·nê·hū lə·p̄ā·nê·nū wan·naḵ ’ō·ṯōw wə·’eṯ- bə·nō wə·’eṯ- kāl- ‘am·mōw — WLC · 33
καὶ παρέδωκεν αὐτὸν Κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν πρὸ προσώπου ἡμῶν, καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ κα πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ· — LXX Swete · 33
34
At that time we captured all his cities and devoted to destruction the people of every city, including women and children. We left no survivors.
הַהִ֔וא בָּעֵ֣ת וַנִּלְכֹּ֤ד אֶת־ כָּל־ עָרָיו֙ וַֽנַּחֲרֵם֙ אֶת־ מְתִ֔ם כָּל־ עִ֣יר וְהַנָּשִׁ֖ים וְהַטָּ֑ף הִשְׁאַ֖רְנוּ לֹ֥א שָׂרִֽיד׃ ha·hi·w bā·‘êṯ wan·nil·kōḏ ’eṯ- kāl- ‘ā·rāw wan·na·ḥă·rêm ’eṯ- mə·ṯim kāl- ‘îr wə·han·nā·šîm wə·haṭ·ṭāp̄ hiš·’ar·nū lō śā·rîḏ — WLC · 34
καὶ ἐκρατήσαμεν πασῶν τῶν πόλεων αὐτοῦ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, καὶ ἐξωλεθρεύσαμεν πᾶσαν πόλιν ἑξῆς καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν· οὐ κατελίπομεν ζωγρείαν. — LXX Swete · 34
35
We carried off for ourselves only the livestock and the plunder from the cities we captured.
רַ֥ק בָּזַ֣זְנוּ לָ֑נוּ הַבְּהֵמָ֖ה וּשְׁלַ֥ל הֶעָרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר לָכָֽדְנוּ׃ raq bā·zaz·nū lā·nū hab·bə·hê·māh ū·šə·lal he·‘ā·rîm ’ă·šer lā·ḵā·ḏə·nū — WLC · 35
πλὴν τὰ κτήνη ἐπρονομεύσαμεν καὶ τὰ σκῦλα τῶν πόλεων ἐλάβομεν, — LXX Swete · 35
36
From Aroer on the rim of the Arnon Valley, along with the city in the valley, even as far as Gilead, not one city [had walls] too high for us. The LORD our God gave us all of them.
מֵֽעֲרֹעֵ֡ר אֲשֶׁר֩ עַל־ שְׂפַת־ אַרְנֹ֜ן נַ֨חַל וְהָעִ֨יר אֲשֶׁ֤ר בַּנַּ֙חַל֙ וְעַד־ הַגִּלְעָ֔ד לֹ֤א קִרְיָ֔ה הָֽיְתָה֙ אֲשֶׁ֥ר שָׂגְבָ֖ה מִמֶּ֑נּוּ אֶת־ יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ נָתַ֛ן לְפָנֵֽינוּ׃ הַכֹּ֕ל mê·‘ă·rō·‘êr ’ă·šer ‘al- śə·p̄aṯ- ’ar·nōn na·ḥal wə·hā·‘îr ’ă·šer ban·na·ḥal wə·‘aḏ- hag·gil·‘āḏ lō qir·yāh hā·yə·ṯāh ’ă·šer śā·ḡə·ḇāh mim·men·nū ’eṯ- Yah·weh ’ĕ·lō·hê·nū nā·ṯan lə·p̄ā·nê·nū hak·kōl — WLC · 36
ἐξ Ἀροὴρ ἥ ἐστιν παρὰ τὸ χεῖλος χειμάρρου Ἀρνῶν, τὴν πόλιν τὴν οὖσαν ἐν τῇ φάραγγι, καὶ ἕως ὄρους τοῦ Γαλαάδ· οὐκ ἐγενήθη πόλις ἥτις διέφυγεν ἡμᾶς, τὰς πάσας παρέδωκεν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν εἰς τὰς χεῖρας ἡμῶν. — LXX Swete · 36
37
But… you did not go near the land of the Ammonites…, or [the land] along the banks of the Jabbok River, or the cities of the hill country, or any place that [[YHWH|the LORD]] our God had forbidden.
רַ֛ק אֶל־ לֹ֣א קָרָ֑בְתָּ אֶ֥רֶץ בְּנֵי־ עַמּ֖וֹן כָּל־ יַ֞ד יַבֹּק֙ נַ֤חַל וְעָרֵ֣י הָהָ֔ר וְכֹ֥ל אֲשֶׁר־ יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃ צִוָּ֖ה raq ’el- lō qā·rā·ḇə·tā ’e·reṣ bə·nê- ‘am·mō·wn kāl- yaḏ yab·bōq na·ḥal wə·‘ā·rê hā·hār wə·ḵōl ’ă·šer- Yah·weh ’ĕ·lō·hê·nū ṣiw·wāh — WLC · 37
πλὴν ἐγγὺς υἱῶν Ἀμμὼν οὐ προσήλθομεν, πάντα τὰ συνκυροῦντα χειμάρρου Ἰαβὸκ καὶ τὰς πόλεις τὰς ἐν τῇ ὀρεινῇ, καθότι ἐνετείλατο κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν ἡμῖν. — LXX Swete · 37